Ο ΠΑΟΚ έφτασε πάρα πολύ κοντά στην πραγματοποίηση ακόμη ενός βήματος για το μεγάλο όνειρο του Champions League, όμως η αφέλεια του ήταν εκείνη που αποφάσισε στο τέλος. Και η απόφαση θέλει τον "Δικέφαλο του Βορρά" εκτός της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης. Οι παίκτες του Ραζβάν Λουτσέσκου υπέπεσαν σε διαδοχικά σφάλματα που μία ομάδα σαν τη Μάλμε δεν θα μπορούσε να τα αφήσει ατιμώρητα και σε μία μάχη δύο αγώνων η επίθεση των Σουηδών επικράτησε εκείνης του ΠΑΟΚ. Γράφει ο Άρης Αρμένης.
Η Λένα Ζευγαρά λέει: "Μην κάνεις όνειρα γιατί ο Θεός γελάει". Και μάλιστα το λέει και τραγουδιστά. Καλή τραγουδίστρια, πολύ καλή... Όμως, το χεράκι του για να αποκλειστεί ο ΠΑΟΚ δεν το έβαλε ο θεός, αλλά ο ίδιος ο ΠΑΟΚ! Εκείνος ήταν που αυτή τη φορά δεν άντεξε και "λύγισε" από μία ομάδα που όπως φάνηκε στους δύο αγώνες αυτούς, είναι καλύτερη του αυτή τη περίοδο.
Είναι πραγματικά κρίμα ότι συνέβη στον ΠΑΟΚ. Δεν είναι όμως και άδικο. Δεν μπορεί κανείς να πει πως ο ΠΑΟΚ αποκλείστηκε άδικα από τους Σουηδούς. Γιατί, μπορεί να προηγήθηκε φάουλ στο 4ο γκολ της Μάλμε πάνω στον Σβάμπ, όμως ο χαμένος ΠΑΟΚ, ο οποίος στην παράταση αγανακτούσε, θα δεχόταν σίγουρα το γκολ, ενώ εκείνος ήταν που αποφάσισε να δώσει την τελευταία ευκαιρία στην αντίπαλο του σπαταλώντας κλασικές ευκαιρίες στο δεύτερο ημίχρονο με τις ευλογίες της Μάλμε φυσικά...
Ένας αποκλεισμός που θα αργήσει να χωνευτεί από τους "θεσσαλονικείς" που όμως τον προκάλεσαν και οφείλουν να συνεχίσουν την πορεία τους στην Ευρώπη όσο πιο ψηλά γίνεται. Γιατί μπορεί το όνειρο να αποδείχθηκε για άλλη μία φορά απατηλό, όμως ο Ραζβάν Λουτσέσκου είναι εκείνος που θα κρίνει αν ο "Δικέφαλος" θα αντέξει για ακόμη μια φορά την πίεση, η οποία ίσως αποτελεί και την αγαπημένη λέξη του Ρουμάνου...
Επίθεση στην Επίθεση και το ταμπλό έγραψε 6-5!
Τα ευρωπαϊκά παιχνίδια του καλοκαιριού συγκεκριμένα, αλλά και γενικότερα δεν τα κερδίζεις εύκολα με την παραγωγικότητα σου μπροστά ή το εξαιρετικό σου ταλέντο μεσοεπιθετικά. Συνήθως και κατά κανόνα, η άμυνα είναι αυτή που σου χαρίζει τέτοιες προκρίσεις κόντρα σε ομάδες που με την μπάλα στα πόδια είναι επίπεδα πάνω από εσένα.
Ο Ραζβαν Λουτσέσκου έκανε το σφάλμα και πήγε στην κόντρα λογική του "θα κερδίσω επειδή θα βάλω περισσότερα από εσένα". Όμως, δεν λογάριασε τις όποιες συνέπειες, αλλά έπαιξε και με τον τρόπο της Μάλμε. Πήγε στα δύσκολα θέλοντας να προσαρμοστεί στον τρόπο παιχνιδιού των Σουηδών, αλλά δεν του βγήκε και εδώ ταιριάζει πάλι η Λένα...
Βέβαια, υπάρχει και η άλλη άποψη ότι του βγήκε και εξηγούμαι. Παρά τον οδυνηρό αποκλεισμό, έτσι όπως προήλθε, ο ΠΑΟΚ προηγούνταν μέχρι εκείνο το σημείο. Αυτό θα μπορούσε να είναι το επιχείρημα του Ρουμάνου αν ήθελε να υπερασπιστεί τον εαυτό του, όμως ξέρει πολύ καλά πως ότι γράφει δεν ξεγράφει. Ο ίδιος επέλεξε να ρισκάρει και ο ίδιος πλήρωσε τις συνέπειες αυτού του ρίσκου.
Εδώ που τα λέμε... Ραζβάν τα 6 γκολ σε δύο αγώνες, έστω και πολύ έντονου ρυθμού, είναι πολλά για Ευρώπη και μάλιστα αρχές Αυγούστου. Όμως, είπαμε ότι είναι δικό του δημιούργημα και στο κάτω κάτω ο προπονητής την πήρε την ευθύνη που του αναλογεί, όπου είναι η μεγαλύτερη σαφώς.
Τόσο στην Σουηδία όσο και στην Τούμπα ο ΠΑΟΚ άφησε την αμυντική του λειτουργία σε δεύτερη μοίρα και αποφάσισε να νικήσει τη Μάλμε αποδεικνύοντας πως είναι καλύτερος επιθετικά από εκείνη. Όμως, κάτι που δεν ισχύει πως θα το κάνει ο ΠΑΟΚ να ισχύσει;
Όσες φορές βρέθηκε πίσω στο σκορ κατάφερε να ανακάμψει πάντως. Στο γρήγορο γκολ της Μάλμε είχε γρήγορη απάντηση από τον Τάισον, η απουσία του οποίου ίσως και να επηρέασε την εξέλιξη του αγώνα. Το ματς έγειρε τούμπα στην Τούμπα από το απίθανο γκολ του Κουλιεράκη, ο οποίος δεν το σκέφτηκε πολύ και εξαπέλυσε μία σουτάρα χωρίς προηγούμενο. Ίσως το πιο όμορφο γκολ του ΠΑΟΚ στην Ευρώπη εδώ και τόσα χρόνια!
Αυτό το σκορ η ομάδα του Λουτσέσκου μπορούσε και έπρεπε να το επεκτείνει τουλάχιστον κατά δύο γκολ παραπάνω. Ωστόσο, η αναποτελεσματικότητα χτύπησε κόκκινο στην Τούμπα και ο ΠΑΟΚ άρχισε να χάνει τη μία ευκαιρία μετά την άλλη. Με αυτόν τον τρόπο έδωσε το δικαίωμα στους Σουηδούς να ελπίζουν μέχρι το τελευταίο σφύριγμα της λήξης. Και αυτό έκαναν.
Η ποδοσφαιρική αφέλεια του ΠΑΟΚ βγήκε στην επιφάνεια στην τελευταία φάση. Το τακουνάκι του -εκτός κλίματος αγώνα -Ντεσπότοφ ήταν μία ενέργεια παντελώς αδικαιολόγητη και η στάση του σώματος του Καμαρά ήταν πέρα για πέρα λάθος. Συν την τύχη, η οποία δεν ήταν σε καμία περίπτωση με την μεριά του ΠΑΟΚ. Όλα όσα έγιναν σε αυτή τη τελευταία φάση ήταν εις βάρος των θεσσαλονικιών. Όλα μα όλα λάθος...
Το τελευταίο σφύριγμα, όσον αφορά την κανονική διάρκεια, βρήκε τον Λουτσέσκου γεμάτο από απογοήτευση. Ο Ρουμάνος κατάλαβε εκείνη την ώρα πως το χτύπημα που δέχθηκε η ομάδα του ήταν τέτοιο που η πρόκριση είχε χαθεί πριν καν παιχθεί η παράταση. Πράγματι, εκεί εμφανίστηκε ένας ΠΑΟΚ άνευρος, κουρασμένος τόσο σωματικά όσο όμως και ψυχικά, αφού πως άραγε να χωνέψει τα όσα προηγήθηκαν;
Σε μία από τις πολλές στιγμές αδράνειας που είχε ο ΠΑΟΚ στην παράταση, η Μάλμε βρήκε χώρο, η κάθετη μπαλιά βγήκε άψογα και ο Κοτάρσκι, ο οποίος επίσης απογοήτευσε, δεν μπορούσε να κάτι κάτι. Μπορούσε όμως να αποφύγει το 2-2 από τον τιμωρό του ΠΑΟΚ Νανάσι και τώρα να μιλούσαμε διαφορετικά, ωστόσο είπαμε πως ότι γράφει δεν ξεγράφει.
Το όνειρο που έμεινε ημιτελές και η συνέχεια των Πρωταθλητών!
Μετά και από αυτόν τον αποκλεισμό ο ΠΑΟΚ θα έχει να το λέει πως στον δρόμο για τους ομίλους της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης του έχουν τύχει τόσα εμπόδια που του ήταν αδύνατο να τα ξεπεράσει. Τα όσα έγιναν παλαιότερα, αλλά και η χθεσινή αναμέτρηση δείχνουν πως μάλλον αυτό το όνειρο θα αργήσει να γίνει πραγματικότητα. Αλλά αυτό θα μας το δείξουν ο προπονητής και οι παίκτες πρωτίστως.
Αναμφίβολα, ο αποκλεισμός πονάει και ο πόνος αυξάνεται όταν σκέφτεσαι τον τρόπο με τον οποίο ήρθε. Ο ΠΑΟΚ έκανε πολλά λάθη, τα οποία η διοργάνωση που θα του μείνει απωθημένο δεν μπορεί να τα σηκώσει και καλείται να μάθει ή μάλλον να ξαναμάθει από αυτά. Γιατί κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια...
Έχω την εντύπωση πως ο τρόπος με τον οποίο αποκλείστηκε ο ΠΑΟΚ είναι τέτοιος που θα μείνει για πολύ καιρό ακόμα "χαραγμένος" στο μυαλό όλων. Ήταν σκληρό η αλήθεια είναι και δεν πρόκειται αυτός ο πόνος να κρατήσει λίγο. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως ο "Δικέφαλος" δεν πρέπει να συνεχίσει. Θέλει δεν θέλει είναι αναγκασμένος να το κάνει, αφού η Ευρώπη δεν τελειώνει εδώ για τον ΠΑΟΚ, κάθε άλλο.
Οφείλει να ανασυνταχθεί και να ανασυγκροτηθεί, να μαζέψει τα σπασμένα κομμάτια του και να τα κολλήσει όσο το δυνατόν πιο καλά. Το όνειρο μπορεί να έμεινε στη μέση για ακόμη μία σεζόν, αλλά το πρωτάθλημα ξεκινάει και οι Πρωταθλητές δεν έχουν τον χρόνο με το μέρος τους. Η πληγή του αποκλεισμού πρέπει άμεσα να επουλωθεί, πράγμα δύσκολο, αλλά αναγκαίο.
Όλα όσα έγιναν στη Σουηδία και στην Τούμπα πρέπει να μείνουν στο πίσω μυαλό των ανθρώπων του ΠΑΟΚ, αλλά και του Ραζβάν Λουτσέσκου, ο οποίος δεν πρέπει να τα ξεχάσει, αλλά να χρησιμοποιήσει κάθε ατέλεια που έφερε τον ΠΑΟΚ εδώ που τον έφερε.
Είναι σίγουρο ότι ο αποκλεισμός αυτός θα μνημονεύεται καιρό και θα θυμίζει στον σύλλογο πως αυτό το όνειρο των "αστεριών" ήταν, είναι και θα παραμείνει, για ακόμη μία χρονιά, ένα αιώνιο και ανεκπλήρωτο απωθημένο...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου