Ένας Παναθηναϊκός όπως αρμόζει η ιστορία του στο Άμστερνταμ, όπου αποκλείστηκε με τον πλέον ασυνήθιστο τρόπο. Οι "πράσινοι" έκαναν το καθήκον τους, ο Τετέ έγινε Βαζέχα και η βραδιά πήγαινε για... Βελοντρόμ. Στα πέναλτι ο Άγιαξ μετά από 34 εκτελέσεις συνολικά βρήκε τον τρόπο να χαμογελάσει και ο Παναθηναϊκός έμεινε με την περηφάνεια της συγκλονιστικής προσπάθειας, αφού αυτός ο Δεκαπενταύγουστος τον άφησε παραπονεμένο! Γράφει ο Άρης Αρμένης.
Μπορεί ο Πολωνός "κέρβερος" του Παναθηναϊκού να χρειάστηκε ξανά δύο λεπτά αργότερα, όμως οι "πράσινοι" είχαν κερδίσει ολοκληρωτικά τη μάχη του κέντρου με τον Αραο να "ζωγραφίζει" για άλλη μία φορά. Καθάρισε τα πάντα και δεν άφησε καμία μπαλιά να πάει χαμένη. Πραγματικός ηγέτης ο Βραζιλιάνος.
Ο Παναθηναϊκός θα μείνει με την προσπάθεια και την εμφάνιση- δήλωση ότι κάτι καλό έρχεται. Αναμφίβολα υπάρχει πικρία και απογοήτευση, όμως θα είναι προσωρινή, γιατί αυτά που έκανε στο Άμστερνταμ πριν λίγες ώρες δεν θα τα πίστευε ούτε ο αισιόδοξος... Αλόνσο
Πρώτα από όλα ένα μεγάλο μπράβο στην ελληνική ομάδα. Άσχετα από το χρώμα της φανέλας, οφείλει κάθε Έλληνας να παραδεχθεί την προσπάθεια που έκαναν οι παίκτες του Αλόνσο απόψε.
Μετά από ένα θρίλερ που κράτησε 3 ολόκληρες ώρες, ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να προκριθεί εν τέλει, όμως έδειξε στους αμφισβητίες του ότι "χτίζεται" για να πρωταγωνιστήσει.
Η εμφάνιση του, ο τρόπος προσέγγισης του παιχνιδιού από την αρχή, αλλά και η άρνηση του να παραδοθεί είναι δεδομένα αξιοσημείωτα. 120 λεπτά στο Άμστερνταμ κατάφερε να αποδώσει καλύτερα από τον Άγιαξ, τον οποίο "κέρδισε" στα σημεία και σαφώς έκανε το καθήκον του. Όλα τα υπόλοιπα ήταν στο πλαίσιο της υπέρβασης και της φώτισης της Παναγίας!
Έδειξε τις προσθέσεις του από την αρχή, αλλά ο Άγιαξ είχε απάντηση
Ο Ντιέγκο Αλόνσο έχοντας διαπιστώσει τα κακώς κείμενα του πρώτου ημιχρόνου στο ΟΑΚΑ, επιχείρησε να αλλάξει τακτική και να παίξει σύμφωνα με τη φιλοσοφία του. Τοποθέτησε από την αρχή τους παίκτες του με τέτοιο τρόπο, έτσι ώστε να πιέζουν ψηλά σε ένα σχήμα 2-4. Δύο παίκτες δηλαδή κοντά στον τερματοφύλακα και τέσσερις λίγο πιο πίσω.
Για 30 λεπτά λειτούργησε εξαιρετικά, αφού το τριφύλλι κυκλοφορούσε πολύ εύκολα και γρήγορα τη μπάλα, βρήκε αρκετούς χώρους και η επάνοδος του Ιωαννίδη βοήθησε αρκετά τον Αλόνσο να παίξει με αυτόν τον τρόπο. Άμεσο και γρήγορο ποδόσφαιρο χωρίς πολλές ντρίμπλες.
Μέχρι τη συμπλήρωση του ημίωρου η παρουσία του Ιωαννίδη είχε γίνει ήδη αισθητή από την ολλανδική άμυνα, όπου πολλές φορές τον έχανε. Ωστόσο ο Έλληνας φορ δεν κατάφερε να τροφοδοτήθει καταλλήλως από τους συμπαίκτες του για να δημιουργήσει επικίνδυνες καταστάσεις. Μια φορά που βρήκε χώρο έπεσε ζητώντας πέναλτι σε μια φάση, όπου μάλλον ο Άγγλος διαιτητής είχε δίκιο.
Προφανώς, ο Αλόνσο ήλπιζε σε ένα γρήγορο γκολ πριν το 30' όμως ο Παναθηναϊκός δεν το βρήκε και ο Άγιαξ εκεί που είχε ρόλο παρατηρητή πήρε την "πράσινη" σκυτάλη της ανωτερότητας και την "έβαψε" στα χρώματα του. Άρχισε να ανεβάζει τις γραμμές του και το δοκάρι του Μπεργκχάους ήταν η τρανταχτή απόδειξη της αλλαγής ρυθμού.
Ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε να οπισθοχωρεί χωρίς να το επιδιώκει και για καλή του τύχη είχε ήρωα τον Ντραγκόφσκι. Ο Πολωνός ήταν πραγματικά κέρβερος κάτω από τα δοκάρια και απέτρεψε κάθε ευκαιρία του Άγιαξ να γίνει γκολ. Έδωσε διπλή απάντηση στον Άκπομ και ο Παναθηναϊκός έκλεινε το πρώτο ημίχρονο με μηδέν παθητικό χάρη στον τερματοφύλακα του.
Η αλλαγή σκηνικού στο δεύτερο ημίχρονο και ο Τετε που έγινε... Βαζέχα!
Ξεκινώντας το δεύτερο ημίχρονο ο Αλόνσο γνώριζε πώς το τελευταίο τέταρτο του πρώτου μέρους πρέπει να αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγήν. Πράγματι, ο Παναθηναϊκός είχε την πρώτη καλή ευκαιρία του με τον Τζούρισιτς να κάνει μια υποδειγματική ενέργεια και να τσιμπάει τη μπάλα από τον αντίπαλο του. Όμως, νικήθηκε από τον Πάσβιρ, ο οποίος κατάλαβε τη πρόσθεση του Σέρβου.
Το "τριφύλλι" θα μπορούσε να είχε προηγηθεί με την κεφαλιά του Ίνγκασον, όμως και αυτή η ευκαιρία σπαταλήθηκε. Από εκείνο το σημείο και μετά ο ρυθμός έπεσε με τον Παναθηναϊκό να τον ελέγχει και τον Αλόνσο να κάνει τις πρώτες του αλλαγές. Τετέ αντί Τζούρισιτς και Βαγιαννίδης αντί Κότσιρα με σκοπό να προστεθεί παραπάνω ταχύτητα. Ο Ιωαννίδης σε 75 λεπτά μετά από δύο μήνες φάνηκε ανεπηρέαστος και άφησε τη θέση του στον Γερεμέγεφ, ο οποίος πήρε ψήφο εμπιστοσύνης από τον Αλόνσο για την τελική ευθεία.
Μία τελική ευθεία, όπου οι γηπεδούχοι ανέβασαν το ρυθμό τους και είχαν δεύτερο δοκάρι μετά από ένα σουτ-κεραυνό του Γκοντς. Και εκεί εμφανίστηκε ο Τετέ για να κάνει ότι ο Βαζέχα το 1996: να παγώσει το Άμστερνταμ. Ο Βραζιλιάνος μαέστρος του Παναθηναϊκού μετά από ωραία συνεργασία των τριών αλλαγών του Αλόνσο (Βιλένα, Γερεμέγεφ, Τετέ) κέρδισε τις κόντρες και με ένα "γλυκό" σουτ αιφνιδίασε τον Ολλανδό τερματοφύλακα. Και έτσι έγινε Βαζέχα...
Όλη η αύρα αυτού του παιχνιδιού, αυτής της στιγμής έφερε ετούτη την παρομοίωση. Στο 89' ο Παναθηναϊκός έστελνε το ματς στη παράταση εξαιτίας του Τετέ και ο Βαζέχα θα κοιτούσε από την τηλεόραση αυτόν τον Βραζιλιάνο που είπε να τον μιμηθεί...
Ένα γκολ που προκάλεσε ξέφρενους πανηγυρισμούς στον "πράσινο" πάγκο, καθώς η ομάδα έμπαινε στην παράταση με ψυχολογία στα ύψη. Το πρώτο ημίχρονο τελείωσε δίχως να αλλάξει το παραμικρό με τον Μαξίμοβιτς να κάνει αισθητή την παρουσία του σε σημείο που κανείς δεν νοιαζόταν για τον Αράο που είχε αντικατασταθεί.
Το δεύτερο τέταρτο πέρασε γρήγορα και χωρίς καμία συνταρακτική εξέλιξη. Πλέον η ρώσικη ρουλέτα θα αναδείκνυε τον νικητή μιας γενναίας μάχης. Αυτή η ψυχοφθόρα διαδικασία των πέναλτι που κάθε παίκτης αντιπαθεί.
Έπρεπε να εκτελεστούν συνολικά 34 πέναλτι και από τις δύο πλευρές για να βρεθεί ο νικητής σε μία ευρωπαϊκή βραδιά που έφτασε το τρίωρο και συγκίνησε κάθε ποδοσφαιρόφιλο. Και που να ήξερε ο Μαντσίσι που έχασε το πρώτο πέναλτι πως θα έριχνε ξανά, αφού πρώτα ο συμπαίκτης του, Ντραγκόφσκι είχε εκτελέσει και εκείνος με τη σειρά του! Απίθανα πράγματα.
Ψυχραιμία στη ψυχραιμία, έχανε ο ένας, έχανε και ο άλλος, έβαζε ο ένας, έβαζε και ο άλλος σε μια διαδικασία που από αγχωτική, μα ενδιαφέρουσα ταυτοχρόνως είχε καταντήσει μονότονη. Τέλος σε αυτή τη μονοτονία έβαλε ο Τόνι Βιλένα, ο οποίος δεν υπολόγισε σωστά και μάλλον θα καταντήσει κόκκινο πανί για κάθε "πράσινο" φίλαθλο. Αλλά, κάποιος θα το έχανε στο τέλος, έτυχε να είναι Ολλανδός. Ο Γκάι ευστόχησε έχοντας λιγότερο άγχος και ο Άγιαξ προκρίθηκε. Αυτό ήταν!
Σίγουρα, μία πρόκριση, ειδικά μετά από τέτοια βραδιά θα ήταν ονειρεμένη για το "τριφύλλι" που έκανε κατάθεση ψυχής, άλλη η τύχη του γύρισε τη πλάτη στο τέλος, ενώ την είχε μαζί του και την κουβαλούσε 120 λεπτά. Όμως, ποδόσφαιρο είναι αυτό και δεν μπορείς να βάλεις το χέρι σου στη φωτιά για τίποτα.
Μπορεί να μην του άξιζε τέτοιος αποκλεισμός, αλλά έδειξε ικανός πριν καν τελειώσει ο Αύγουστος πως μπορεί να ανταγωνιστεί ομάδες επιπέδου Άγιαξ. Ο Αλόνσο έκανε υποδειγματικό κοουτσάρισμα και οφείλει κανείς να του αποδώσει τα εύσημα, όπως και σε κάθε ποδοσφαιριστή ξεχωριστά.
Στην τελική, ο Παναθηναϊκός κυνήγησε την υπέρβαση μέχρι να σβήσει και η τελευταία ελπίδα. Από τη στιγμή που ο Βιλενα την έσβησε δεν μπορούσε να κάνει κάτι άλλο. Φεύγει πικραμένος από το Άμστερνταμ ξέροντας πως έκανε ότι περνούσε από το χέρι του για να προκριθεί, αλλά οφείλει και να χαμογελάει.
Πέρυσι τέτοια εποχή το έπος της Μασσαλίας είχε γραφτεί και ακουστεί σε κάθε γωνιά της Ευρώπης. Αυτός ο Δεκαπενταύγουστος του γύρισε τη πλάτη του Παναθηναϊκού...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου