Το ελληνικό πρωτάθλημα ξεκίνησε και αναμένεται εξίσου και ακόμη πιο ανταγωνιστικό με το περσινό. ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός ξεκινούν με τον ίδιο στόχο, εκείνον της κατάκτησης του τίτλου, ενώ το νέο φορμάτ του πρωταθλήματος δημιουργεί τις συνθήκες για την αύξηση του ανταγωνισμού στις "μικρομεσαίες" ομάδες. Η 1η αγωνιστική ολοκληρώθηκε, οι ομάδες έδειξαν κάτι από τη δυναμική τους και το μόνο σίγουρο είναι πως οδεύουμε για το τρίτο συνεχόμενο πρωτάθλημα, όπου θα σπάσουν καρδίες! Γράφει ο Άρης Αρμένης.
Η πρεμιέρα του ελληνικού πρωταθλήματος τα είχε όλα! Όμορφα γκολ, ωραίες στιγμές, εκπλήξεις... Ο Πρωταθλητής ΠΑΟΚ τα βρήκε σκούρα απέναντι στον άκρως ανταγωνιστικό Πανσερραϊκό, αλλά πήρε τη νίκη, ο Ολυμπιακός πέρασε σχετικά εύκολα από την Μαγνησία χάρη στην ποιότητα του, η ΑΕΚ έβγαλε αντίδραση και θύμισε ξανά ομάδα Αλμέιδα, ενώ ο Παναθηναϊκός έπεσε στην παγίδα του Αστέρα και ηττήθηκε στο άδειο ΟΑΚΑ.
Όσον αφορά τους υπόλοιπους, το διπλό του Αστέρα ήταν μία αρκαδική δήλωση επιστροφής, το μοίρασμα στο Περιστέρι δεν άρεσε ούτε στον Ατρόμητο ούτε στον Άρη, ο ΟΦΗ έπεσε πάνω στον πληγωμένο εγωισμό της Ένωσης, ο Βόλος δεν είχε ελπίδα κόντρα στον ποιοτικό Ολυμπιακό, ο Πανσερραϊκός έδειξε το ίδιο καλός με πέρυσι, ο Παναιτωλικός έχασε στις λεπτομέρειες από τη "θαρραλέα" Λαμία και στην Βοιωτία η λευκή ισοπαλία βόλεψε τόσο τον Λεβαδειακό όσο και την επιστρέφουσα στην πρώτη κατηγορία Καλλιθέα.
Μετά από τον ευρωπαϊκό αποκλεισμό, πόσο μάλλον με τον τρόπο που ήρθε, ο Ραζβάν Λουτσέσκου γνώριζε πως η ομάδα του θα έχει δύσκολη πρεμιέρα. Και εδώ που τα λέμε για τον ΠΑΟΚ ποτέ δεν είναι εύκολη μία πρεμιέρα βάση παράδοσης. Αυτή η πρεμιέρα πάντως κύλησε με τέτοιο τρόπο, έτσι ώστε να αποκαλυφθεί η πνευματική ετοιμότητα του "Δικεφάλου" μετά τη δύσκολη ευρωπαϊκή βραδιά της Τούμπας. Είναι εμφανές πως ο Λουτσέσκου δοκιμάζει πράγματα έξω από τα νερά του. Έχοντας επίγνωση της κατάστασης, αλλά και των συνεχόμενων προσθαφαιρέσεων στο ρόστερ προβαίνει σε αποφάσεις που ξαφνιάζουν. Για παράδειγμα, αυτή την εποχή σε όσα παιχνίδια έχει παίξει ο ΠΑΟΚ{εκτός της ρεβάνς με την Μπόρτας} μπήκε με τη λογική να τα κερδίσει με την επίθεση και όχι με την άμυνα.
Αυτή είναι μία τακτική που μέχρι τώρα του στοίχησε έναν αποκλεισμό, αλλά από την άλλη αν ο ίδιος ο προπονητής δεν αισθάνεται σίγουρος για τους αμυντικούς του δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά. Ο Νάσμπεργκ είναι ακατανόητο γιατί βρίσκεται ακόμα στον ΠΑΟΚ, ο Κουλιεράκης φεύγει ερχόμενος δεύτερος μετά τον Ενκόγκ, με αποτέλεσμα ο Ρουμάνος τεχνικός να έχει μείνει με τον Μιχαηλίδη, τον Νορβηγό και τον Κεντζιόρα. Δύσκολα τα πράγματα πίσω...
Όσον αφορά το παιχνίδι, οι φιλοξενούμενοι μπήκαν επιθετικά με διάθεση να μην κλειστούν στην περιοχή τους, αλλά να παίξουν ποδόσφαιρο. Με βασικό τους όπλο το επιθετικό τρανζίσιον και τον Σαλαζάρ δυσκόλεψαν την ανάπτυξη του ΠΑΟΚ, ο οποίος για άλλη μία φορά μπήκε για να βάλει περισσότερα από τον αντίπαλο και όχι να δεχτεί λιγότερα.
Το πέναλτι ήρθε, ο Πανσερραϊκός προηγήθηκε και ο ΠΑΟΚ όφειλε να απαντήσει άμεσα όχι μόνο επειδή κινδύνευε με ήττα, αλλά και για να αποδείξει στον εαυτό του πως είναι εδώ, έτοιμος να κερδίσει. Κέρδισε ένα πέναλτι, το οποίο ανήκει στην κατηγορία των αμφισβητούμενων, αλλά μόνο και μόνο επειδή ο Κεντζιόρα επέλεξε να πέσει σε λάθος χρόνο. Ο Σβάμπ δεν συνηθίζει να αστοχεί από τα 11 μέτρα και το 1-1 ήταν γεγονός. Ο Οζντόεφ έφερε τούμπα το ματς, αλλά η ομάδα του Γρηγορίου την έκανε τη ζημιά της με τον Εμπαπέ της Ελλάδας. Υπερβολικός χαρακτηρισμός για έναν παίκτη που πριν από αυτό το ματς δεν τον γνωρίζαμε, αλλά ο διασκελισμός του και η ταχύτητα του είναι στοιχεία που τον κάνουν να ξεχωρίζει. Μία μπαλιά ήταν η δουλειά, ο ΠΑΟΚ ξανά αμυντικά ευάλωτος και 2-2. Απλά δεν τον σταμάτησε κάνεις εξαιτίας του κακού αμυντικού τρανζίσιον και του αργού Κεντζιόρα.
Γενικότερα, ο "Δικέφαλος" ήταν κακός στη διάρκεια του αγώνα. Σίγουρα υπάρχει το "άδειασμα" εξαιτίας του αποκλεισμού, όμως το πρόβλημα αυτή τη στιγμή είναι αγωνιστικό. Ανασταλτικά ο ΠΑΟΚ δεν πείθει σε καμία περίπτωση και η φυγή του Κουλιεράκη περιπλέκει ακόμη περισσότερο τα πράγματα. Φυσικά και είναι αστείο κανείς να συζητάει πως με την έλευση των αμυντικών, αλλά και ενός "κόφτη, ο οποίος είναι απαραίτητο να αποκτηθεί θα λυθεί το πρόβλημα. Είναι δουλειά του Λουτσέσκου να το λύσει και πιθανότατα θα το κάνει με τον τρόπο του.
Μπορεί η ευστοχία του αρχηγού από την άσπρη βούλα να έσωσε την κατάσταση, αλλά εμφανίσεις σαν αυτές απαγορεύονται για τον πρωταθλητή, αφού πρώτα από όλα είναι πρωταθλητής. Ωστόσο, αξίζει κανείς να σταθεί στις δηλώσεις του Λουτσέσκου με τον Ρουμάνο να λέει ξεκάθαρα πως ο ΠΑΟΚ αυτή τη στιγμή δεν παίζει σύμφωνα με τις αρχές του. Αυτό τα λέει όλα. Για να το λέει ο προπονητής προφανώς και τα όσα γράφονται δεν τον απασχολούν και γνωρίζει πως πρέπει να λειτουργεί. Απλά, για να είναι πιο ήσυχος την επόμενη φορά τα χίλια ζόρια να γίνουν εκατό...
Αντίδραση μεγάλης ομάδας και αντάξια της ποιότητας της!
Η ΑΕΚ κόντρα στον ΌΦΗ δεν έπρεπε απλά να κερδίσει. Αυτό θα γινόταν έτσι κι αλλιώς εύκολα ή δύσκολα. Είχε την ΥΠΟΧΡΈΩΣΗ να το κάνει με τέτοιο τρόπο, ώστε να περιορίσει την αμφισβήτηση και την απαξίωση που δέχτηκε το ρόστερ και ο προπονητής. Το ότι είχε την υποχρέωση είναι δικό της πρόβλημα, μόνη της το αποφάσισε και τώρα "πληρώνει" τα σπασμένα.
Όμως, η αντίδραση που έβγαλε κόντρα στην κρητική ομάδα ήταν κάτι παραπάνω από ικανοποιητική, αντάξια της ποιότητα της. Το είχε ανάγκη αυτό η Ένωση. Να νιώσει ξανά τη δυναμική της και να πάρει πίσω την αυτοπεποίθηση της. Ίσως αν υπήρχε κόσμος στο γήπεδο να μην απέδιδε το ίδιο καλά ελέω της πίεσης, αλλά η συνθήκη που ήθελε το γήπεδο άδειο ήρθε την κατάλληλη στιγμή, αφού μετά από τέτοια αποτυχία που έφερε αποδοκιμασίες κανείς δεν ήξερε πως θα έπαιζε η ΑΕΚ μπροστά στους οπαδούς της. Πιθανότατα θα ήταν "σφιγμένη" και πιεσμένη για να καταφέρει το τέλειο.
Ο Αλμέιδα, όπως είπε ένιωσε τη στήριξη της διοίκησης και ήξερε πως μία πρεμιέρα κρύβει πάντοτε κινδύνους. Ο άλλος "Δικέφαλος" το έζησε, ο Παναθηναϊκός που δεν τους είδε ξεκινάει πιο πίσω από όλους και η ΑΕΚ ήθελε να αποφύγει κάτι αντίστοιχο. Ένας τρόπος υπήρχε για αυτό. Να μπει στο γήπεδο και να παίξει όπως έπαιζε τη χρονιά του νταμπλ. Όταν κυκλοφορούσε τη μπάλα και δεν ήξερες από που θα σου έρθει.
Όντως, όλα όσα έκανε η ΑΕΚ τότε, τα είδαμε σίγουρα στο πρώτο ημίχρονο και μισή ώρα στο δεύτερο. Μία ομάδα που δεν μπορούσε κανείς να την αμφισβητήσει για την ανωτερότητα της και μία άλλη που κοιτούσε και δεν ήξερε τι να κάνει. Οι "Κρητικοί" δεν βρήκαν ποτέ αντίδοτο και δεν κατάφεραν να απειλήσουν. Με λίγα λόγια είχαν ρόλο κομπάρσου στο παιχνίδι, το οποίο ρύθμιζε η ΑΕΚ σύμφωνα με τη διάθεση της. Κυριαρχική, ταχύτατη και αποτελεσματική, έβαλε τρία, θα μπορούσε κι άλλα, όμως έκανε αυτό που έπρεπε.
Μία ξεχωριστή αναφορά αξίζει ο Σταύρος Πήλιος. Ένας παίκτης, ο οποίος πρέπει πλέον να "αποβάλλει" από πάνω του τη ταμπέλα του ταλέντου. Είναι το παράδειγμα πως όσο δουλεύεις θα επιβραβεύεσαι. Μπορεί να αργήσει να έρθει η στιγμή αυτή, αλλά θα έρθει σίγουρα και τότε "γεύεσαι"τους καρπούς της δουλειάς. Μπορεί ο ίδιος ο Αλμέιδα να τον αδίκησε, να άργησε να τον εμπιστευτεί, όμως είναι δίκαιος και τώρα ανακουφισμένος που κέρδισε ακόμη έναν παίκτη στο rotation.
Φυσικά και η Ένωση χρειάζεται σέντερ φορ άμεσα, αφού ο Γκαρσία μία είναι καλά και μία στα "πιτς" λόγω τραυματισμού. Και δεν νοείται ο Ελβετός να είναι ο αναπληρωματικός του. Το ρόστερ είναι ίσως το πιο ποιοτικό του πρωταθλήματος, υπάρχει πληρότητα σε κάθε θέση και για ένα ματς την εβδομάδα ο Αλμέιδα θε έχει πολλές και ποιοτικές επιλογές. Το πρόγραμμα της Ένωσης είναι αρκετά βατό και οφείλει να κερδίζει τέτοιου είδους παιχνίδια όσο το δυνατόν πιο εύκολα για να "ξεσκονιστεί" η αμφισβήτηση από πάνω της. Με τέτοιο ρόστερ και η συνθήκη του ένα ματς ανά εβδομάδα κάνει τον τίτλο αυτοσκοπό. Οτιδήποτε λιγότερο για την ΑΕΚ θα συνιστά ΤΕΡΆΣΤΙΑ αποτυχία στη σεζόν.
Ουσιαστικός και ποιοτικός ο Ολυμπιακός!
Οι "ερυθρόλευκοι" πέρασαν από το Βόλο χάρη στην ποιότητα τους ξεκινώντας νικηφόρα στο πρωτάθλημα. Ο Μεντιλίμπαρ επέλεξε για την αρχική εντεκάδα εκείνους που είχε μαζί του στην προετοιμασία αποδεικνύοντας πως δεν στέκεται σε ονόματα, αλλά εμπιστεύεται αυτούς με τους οποίους δούλεψε.
Αυτό που έπρεπε να κάνει ο Ολυμπιακός το έκανε κρατώντας ανέπαφη την εστία του.Το δίδυμο Μπιανκόν και Πιρόλα στα στόπερ λειτούργησε πολύ καλά και γενικότερα η αμυντική συμπεριφορά του Ολυμπιακού ήταν άψογη. Ο Ισπανός δείχνει εμπιστοσύνη στους υπάρχοντες αμυντικούς και έχει ακόμα χρόνο να βρει τον εκλεκτό που θα έρθει να πάρει ρόλο ηγέτη. Για την ώρα, στο Πανθεσσαλικό ο Ολυμπιακός έδειξε μία ψυχραιμία στο αμυντικό σκέλος όχι λόγο ποιότητας, αλλά λόγω χημείας και ισορροπίας.
Στα χαφ υπάρχει μπόλικη ποιότητα, η οποία φτάνει και περισσεύει για παιχνίδια σαν και αυτά. Ο Έσε το έχει πιάσει από εκεί που το άφησε και συνεχίζει τις καλές εμφανίσεις, ο Τσικίνιο πάντα δίπλα του να τον βοηθήσει και να τον συμπληρώσει ιδανικά. Ωστόσο, είναι αισθητή η απουσία ενός δημιουργικού χαφ και πιο απλά ενός Φορτούνη... Το κενό του δεν καλύπτεται έτσι εύκολα και χρειάζεται ένας παίκτης για να πλαισιώσει τους υπόλοιπους. Λείπει ένα επιθετικό 8αρι{που θα πατάει και στο 10} από το σύστημα του Μεντιλίμπαρ.
Από κει και πέρα, τα εύσημα πρέπει να πάνε και στον MVP του ματς Ζέλσον Μάρτινς. Ο Πορτογάλος ήταν το πρόσωπο της προετοιμασίας, έδειξε τις διαθέσεις του από τα φιλικά και μπήκε με τον ίδιο ρυθμό στα επίσημα παιχνίδια. Δύο ασίστ και ένα ακυρωθέν γκολ! Φαίνεται πως αυτό που του έλλειπε την περσινή σεζόν ήταν ο ρυθμός και μία σωστή προετοιμασία. Τώρα, είναι σε εξαιρετική κατάσταση και το αποδεικνύει περίτρανα.
Το πρώτο γκολ του Ροντινέι έδωσε στον Ολυμπιακό την ευκαιρία να ελέγξει τον ρυθμό και παρά το γεγονός πως δεν ενθουσίασε, είχε την ουσία και την ποιότητα. Ο Μασούρας τελείωσε τη δουλειά, στάθηκε και τυχερός με την κόντρα και ο Μεντιλίμπαρ αν και ευχαριστημένος δήλωσε πως μπορεί καλύτερα ο Ολυμπιακός. Σαφώς και μπορεί και το καλύτερο είναι πως ο χρόνος είναι σύμμαχος του. Για αυτό και ο Ισπανός προπονητής εμπιστεύτηκε τον Κωστούλα στην αρχική ενδεκάδα, μία κίνηση που δείχνει τις προθέσεις του. Αυτή η πεντάδα γεμάτο ταλέντο που διαθέτει ο Ολυμπιακός πρέπει να αξιοποιηθεί και να πάρει ευκαιρίες. Και με τον Ίβηρα αναμορφωτή στο τιμόνι είναι βέβαιο πως θα συμβεί αυτό.
Diego Alonso welcome to Panathinaikos!
Η πρεμιέρα του Παναθηναϊκού ήταν η χειρότερη δυνατή, αφού ο Αστέρας εκμεταλλεύτηκε τις απερισκεψίες και τις λανθασμένες επιλογές του Ουρουγουανού τεχνικού και έφυγε με το διπλό από το Ολυμπιακό Στάδιο. Εκεί όπου εμφανίστηκε ένας Παναθηναϊκός κακός, χωρίς ιδέες και φαντασία και με μοναδικούς διασωθέντες τον Τετέ και τον Βαγιαννίδη.
Ο Αλόνσο ίσως υποτίμησε τους "Αρκάδες", αυτό είναι μία πιθανότητα σοβαρή. Ωστόσο, μία ακόμη πιο σοβαρή είναι πως θεώρησε τους αναπληρωματικούς του στο ίδιο επίπεδο με τους βασικούς του. Για την εποχή, μία τέτοια θεωρεία παραμένει θεωρεία και μάλιστα ανυπόστατη.
Δεν υπάρχει κανένας λόγος να ψάξει κανείς αν φταίει ο Γερεμέγεφ που έχασε μια ευκαιρία, η ο Λοντίγκιν που δεν αντέδρασε στο φάουλ, ή ο διαιτητής που όντως δεν εφάρμοσε τον κανονισμό, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία με το τελικό αποτέλεσμα. Η πηγή του κακού ήταν τα χαφ. Και πιο συγκεκριμένα ο συνδυασμός αυτός. Αφού, λοιπόν ο Ουρουγουανός επέλεξε να επαναφέρει τον Αράο στα μετόπισθεν, όφειλε να βρει την σωστή τριάδα στο 4-3-3 που παίζει. Σίγουρα, η σωστή τριάδα δεν ήταν αυτή που επέλεξε όπως αποδείχθηκε και στο ματς. Ξεκινώντας τον Ζέκα στο 6 θεώρησε πως εκείνος θα έπρεπε να παίρνει την πρώτη πάσα για να ξεκινήσει η ανάπτυξη. Ο Μαξίμοβιτς όσο κι αν χρησιμοποιείται ως 8αρι το πράγμα φωνάζει από μόνο του. Ο Σέρβος είναι ένας κλασικός αμυντικός χαφ που σπάνια, δηλαδή σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, έχει κάποια στοιχεία που του δίνουν το δικαίωμα να λογίζεται και ως 8αρι. Και καλά αφού ξεκινάει τους δύο αυτούς μαζί, πως είναι δυνατόν να χωρέσει και ο Βιλένα σε αυτό το σχήμα; Πέραν του γεγονότος πως δεν έχει προσφέρει μέχρι τώρα στον Παναθηναϊκό, το να παίξει 10αρι μην έχοντας έναν χαφ που να τρέχει από πίσω είναι στα πλαίσια της υπερβολικής αισιοδοξίας του Αλόνσο!
Ήταν κάτι παραπάνω από πασιφανές πως αυτοί οι τρεις μαζί δεν κάνουν, αλλά χώρια μια χαρά μπορούνε. Η επιλογή του Βιλένα ως 10αρι ξάφνιασε πολλούς, αλλά το δίδυμο Ζέκα, Μαξόμιβιτς σε σύστημα 4-3-3 δεν μπορεί να εξηγηθεί παρά μόνο από τον εμπνευστή αυτού του συνδυασμού. Όποτε, αν ψάχνετε αιτία για την ήττα του Παναθηναϊκού, αυτή δεν είναι ούτε η πνευματική ανετοιμότητα που επέδειξε ο Παναθηναϊκός, ούτε οι ευκαιρίες που σπατάλησε. Είναι μία και μοναδική, ο κακός συνδυασμός των χαφ.
Όποιος κι αν είναι ο λόγος αυτής της επιλογής, ο Αλόνσο σε αυτή τη πρεμιέρα που είναι και δική του στο πρωτάθλημα πήρε ένα καλό μάθημα. Η τριάδα που ξεκίνησε στα χαφ επηρέασε όλη την υπόλοιπη ομάδα με συνέπεια η ανάπτυξη να γίνεται με λάθος τρόπο και ο Τετέ να προσπαθεί μονίμως μόνος.
Ο Αστέρας βρήκε το γκολ μετά από εκτέλεση φάουλ, θα μπορούσε να είχε βρει κι άλλα νωρίτερα. Το γκολ που σημείωσε δεν έπρεπε να μετρήσει, αφού ο Άνταμ έκανε παράβαση του κανονισμού, ο οποίος λέει ένα μέτρο μακριά από το τείχος που είναι στημένο. Ωστόσο, δεν έχει και πολύ σημασία για τον Παναθηναϊκό αυτό και δεν πρέπει να έχει. Αν έπαιζε καλύτερα θα κέρδιζε και η αστοχία αυτή του Σιδηρόπουλου{δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη} απλά επέσπευσε τη διαδικασία. Όπως και να έχει ο νέος επικεφαλής της ΚΕΔ πρέπει να πράξει τα δέοντα και ο Ντιέγκο Αλόνσο να μάθει από τα λάθη του. Όπως πήρε δικαίως τα εύσημα, έτσι τώρα ξανά δικαίως του ασκείται κριτική. Έχω την εντύπωση πως μετά από την πρεμιέρα αυτή ξανάνοιξε τα μάτια του και είδε που βρίσκεται, αλλά και πόσο απαιτητική είναι η καρέκλα που κάθεται. Και άλλο τόσο και περισσότερο απαιτητικός είναι ο κόσμος του συλλόγου με ότι αυτό συνεπάγεται....
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου