Η ΑΕΚ πήγε στην Αρμενία για να κάνει υποτίθεται παρέλαση, αλλά δεν έχουμε ούτε 28η Οκτωβρίου ούτε 25η Μαρτίου. Αντιθέτως, με το πέρας της αναμέτρησης έχουμε ένα κιτρινόμαυρο ναυάγιο που έφερε το ευρωπαϊκό κάζο της Ένωσης πριν καλά καλά μπει ο Αύγουστος. Όπως είναι γνωστό καπετάνιος της ομάδας είναι ο προπονητής της, Ματίας Αλμέιδα. Άραγε τι κάνουμε τώρα Καπετάνιε που ήρθαν οι πρώτες φουρτούνες; Γράφει ο Άρης Αρμένης.
Σιχαίνομαι να αναφέρομαι σε ένα αθλητικό γεγονός και να χρησιμοποιώ τη λέξη ντροπή. Η μία πλευρά λέει ότι στον αθλητισμό δεν υπάρχει ντροπή, η άλλη όμως λέει πως η εμφάνιση της ΑΕΚ στην Αρμενία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αλλιώς. Πράγματι δεν μπορεί...
Αυτά που έδειξε η ΑΕΚ {ή μάλλον αυτά που δεν έδειξε} μόνο σε εικόνα ομάδας δεν παραπέμπουν. Παίκτες που να μην ξέρουν που πατούν μέσα στο γήπεδο, παίκτες που να φοβούνται τους τραυματισμούς και να παίζουν μέχρι όσο μπορούν και άλλοι που δέχονται γκολ από τον αντίπαλο τερματοφύλακα...
Προφανώς και το ζήτημα δεν είναι ατομικό. Αν ήταν ατομικό λίγο θα ήταν το κακό και ας πάρουμε το παράδειγμα του Στρακόσια. Επειδή έγινε ότι έγινε ο Αλβανός γκολκίπερ είναι άχρηστος ή πρέπει να θεωρηθεί αποτυχημένος μέσα σε έναν μήνα; Ασφαλώς και όχι και μακάρι για την ΑΕΚ το πρόβλημα να ήταν η επίδοση του Στρακόσια.
Το θέμα είναι ομαδικό και το μπαλάκι πέφτει στον προπονητή. Αρχικά, η ΑΕΚ έδωσε το δικαίωμα στην Εσκάλντες να πιστέψει στην πρόκριση και τώρα πάει στη Αρμενία έχοντας ρίξει τεσσάρα πριν μία εβδομάδα και μοιάζει με ένα συνονθύλευμα που σε γυρνάει μια διετία πίσω.
Άραγε τι φταίει; Γιατί εμφανίζεται στο χορτάρι μια ΑΕΚ παντελώς ανοργάνωτη; Ένας ξέρει και οφείλει να διορθώσει και να διορθωθεί γιατί θα κινδυνεύσει και αυτός αν συνεχιστεί η κατάσταση.
Σπουδαίο το ερώτημα είναι η αλήθεια. Από όπου και αν το πιάσεις δεν θα βρεις άκρη αν δεν τη βρει πρώτα ο Αργεντινός. Μια ομάδα που είχε τη σφραγίδα του γιατί πια δεν την έχει; Μπορεί να τελείωσε το μελάνι της διετίας και να χρειάζεται καινούργιο, μπορεί όμως και να έσπασε και η αντικατάσταση του να είναι το δυσκολότερο εγχείρημα που θα έχει να επιχειρήσει από όταν έφτασε στην Ελλάδα.
Η ομάδα του νταμπλ έχει αφήσει τη θέση της σε ομάδα χωρίς αρχή μέση και τέλος και χωρίς ευδιάκριτους και ξεκάθαρους ρόλους. Καλός ο Γκατσίνοβιτς, έχει γράψει και ιστορία ως πρώτος που σκοράρει στο νέο γήπεδο, όμως τι σχέση έχει με τον Γκατσίνοβιτς του νταμπλ;
Ο Μουκουντί και αυτός ήρθε για να κάνει τη διαφορά, την έκανε, αλλά που είναι η διάρκεια; Ο Σιμάνσκι πώς ξαφνικά μετατράπηκε σε αργό αμυντικό χαφ και ο Κάλενς από που και ως που πήρε το χρίσμα για να ξεκινήσει βασικός στα αριστερά της άμυνας;
Αμ ο Γκαρσία; Χατ τρικ προ εβδομάδας και όλο με μίας να παίζει όσο όσο για να μην τραυματιστεί; Ο Λιούμπισιτς γιατί γύρισε στον περασμένο Ιανουάριο που δεν ήξερε που βρισκόταν και ο Πινέδα γιατί να είναι ο λιγότερο κακός από τους υπόλοιπους, αλλά με το μυαλό στο Μεξικό;
Ο Ελίασον χάθηκε και αυτός από τη λειτουργία, αφού παρασύρεται από την έλλειψη σωστού και ποιοτικού ποδόσφαιρου και ο τίμιος Ρότα πως να γίνει Ντάνι Άλβες άραγε;
Όλοι τους ο ένας χειρότερος από τον άλλον. Ένα παιχνίδι που η ΑΕΚ αποφάσισε να βγάλει τον χειρότερο της εαυτό και το κατάφερε. Δεν εξηγείται αλλιώς. Οι ατομικές ενέργειες του Κοιτά ήταν ακριβώς αυτό, ατομικές. Για 100 περίπου λεπτά η Ένωση ποτέ δεν λειτούργησε ομαδικά και οι δράσεις του Μαυριτανού ήταν μια έξαψη με ημερομηνία λήξης. Τίποτα παραπάνω.
Άμυνα ερασιτεχνικού επιπέδου, θέσεις και αποστάσεις να μην τηρούνται και οι βασικές ποδοσφαιρικές αρχές του Ματίας Αλμέιδα να έχουν πάει περίπατο. Ποιο ακριβώς ήταν το πλάνο; Μήπως δεν υπήρχε καν;
Όλες τις δεκάδες παθογένειες και "ανορθογραφίες" που επέδειξε η Ένωση είναι χρέος του Ματίας Αλμέιδα να τις σταματήσει εδώ και τώρα. Το ναυάγιο που εμφανίστηκε στην Αρμενία φέρνει την ΑΕΚ σε απίστευτα άβολη θέση, αφού όχι μόνο κινδυνεύει να χάσει την πρόκριση, αλλά και να γκρεμίσει όλα όσα έχτισε τα προηγούμενα δύο χρόνια.
Αν κάποιος έβλεπε για πρώτη φορά την ΑΕΚ σε αυτό το παιχνίδι υπήρχε περίπτωση να πιστέψει πως αυτή η ομάδα πήρε το νταμπλ και έχασε ένα δικό της πρωτάθλημα την τελευταία διετία; Έχω την εντύπωση πως όχι... Τα προβλήματα είναι αμιγώς αγωνιστικά και ήρθε η ώρα του Αλμέιδα να βρεθεί αντιμέτωπος με τη μεγαλύτερη του κιτρινόμαυρη δυσκολία τα τελευταία δύο περίπου χρόνια.
Κάτι δεν πάει καλά πλέον στο γήπεδο και όλα όσα δουλεύονται δεν εφαρμόζονται. Το πρόβλημα δεν είναι ούτε διοικητικό, ούτε ατομικό, αλλά καθαρά αγωνιστικό και ομαδικό. Το είδαμε και στον πρώτο αγώνα με την Εσκάλντες το είδαμε και τώρα. Άρα, σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση και επιτέλους η ΑΕΚ να κάνει πράξη το προς γνώση και συμμόρφωσίν.
Είναι καθήκον του προπονητή να επαναφερθεί στην τάξη και ο ίδιος, αλλά και να επαναφέρει τους ποδοσφαιριστές του, οι οποίοι δεν είναι αυτοί που εμφανίστηκαν κόντρα στη Νόα. Είναι πολύ καλύτεροι αποδεδειγμένα και ας το δείξουν στη ρεβάνς.
Μέχρι τότε η ΑΕΚ θα συνεχίσει να τραγουδάει Νίνο. "Σαν ναυαγοί σαν Ροβινσώνες, δίχως νόμους και κανόνες"...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου