Ο Ολυμπιακός στο προχθεσινό ντέρμπι "φώτισε" την αξία του αθλήματος, έπιασε στον ύπνο τον ανέτοιμο πνευματικά Παναθηναϊκό και με ρεσιτάλ ευστοχίας, αμυντικής συγκέντρωσης και τακτικής πέρασε από την έδρα των πρωταθλητών καθαρά και δίκαια. ΕΣΥ μπάσκετ, άθλημα της δικαιοσύνης... Γράφει ό Αρης Αρμένης.
Βλέπετε, όταν μιλάμε για μπάσκετ αυτομάτως μιλάμε και για δικαιοσύνη, για καθαρότητα και "διαύγεια". Όταν, το μπάσκετ γίνεται αντικείμενο συζήτησης δεν μπορεί κανένας να αμφισβητήσει τον νικητή και ασφαλώς τους κανόνες του αθλήματος. Όταν, η διαιτητική τριάδα δεν βάλει ούτε μία φορά το χεράκι της σε έναν αγώνα μπάσκετ, τότε θα κερδίσει 10/10 φορές ο καλύτερος, ούτε φορά παρακάτω. Γιατί τύχη στο μπάσκετ υπάρχει μόνο και μόνο αναγκαστικά, αφού είναι ομαδικός αθλητισμός.
Άρα λοιπόν ποιος κέρδισε προχθές στο ΟΑΚΑ; Τι κι αν πεις Ολυμπιακός ή ο καλύτερος είναι το ίδιο και το αυτό. Η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα ήταν και στα 40 λεπτά ανώτερη από αυτή του Αταμάν, άσχετα αν το τελικό σκορ έγραψε 89-94. Η Έδρα πάντα δίνει ώθηση, αλλά πλέον το μπάσκετ έχει προχωρήσει, έχει κάνει βήματα μπροστά και το ΚΑΘΕ ΟΑΚΑ μπαίνει σε δεύτερη μοίρα. Άρα θέτω ξανά την ίδια ερώτηση; Ποιος κέρδισε στο ΟΑΚΑ; Μάλλον εκείνος που υπηρέτησε αυτή την αλλαγή του αθλήματος{από την κουραστική τακτική στην κομβική αθλητικότητα και ποιότητα} καλύτερα για ένα βράδυ!
Ολυμπιακός: Ευρωπαϊκό Μήνυμα προσωρινής ανωτερότητας με ονειρική εμφάνιση κόντρα στον Πρωταθλητή!
Κάθε λογικός άνθρωπος που γνωρίζει έστω και λίγα πράγματα πάνω στο άθλημα{άλλωστε, δεν απαιτείται μεταπτυχιακό για να διαγνωστεί το παρακάτω}, φανταζόταν, αλλά παράλληλα όφειλε να το είχε ως δεδομένο πως ο Ολυμπιακός του ΣΕΦ δεν θα είχε καμία σχέση με τον Ολυμπιακό του ΟΑΚΑ. Γιατί; Γιατί, αρχικά το να είσαι πλήρης είναι τεράστια υπόθεση στις μέρες μας. Οι "ερυθρόλευκοι" παρατάχθηκαν με όλα τα δυνατά τους "όπλα" και ο Γιώργος Μπαρτζώκας είχε πολλές και ποιοτικές λύσεις για να λύσει το γρίφο της νίκης στην πιθανότατα δυσκολότερη ευρωπαϊκή έδρα.
Ποιος δεν περίμενε μία απάντηση από τον κορυφαίο στον κορυφαίο; Στο ΣΕΦ ο Αταμάν "κατασπάραξε" σε κάθε επίπεδο τον αντίπαλο προπονητή, όμως χθες ήταν η σειρά του Coach B να ξεδιπλώσει τις τεράστιες προπονητικές του ικανότητες. Και τι δεν δοκίμασε! Ωστόσο, το πιο ξεχωριστό ήταν το "οφθαλμόν αντί οφθαλμού" που ανάγκασε τον Αταμάν να "τρακάρει" πάνω στην "ερυθρόλευκη"{ξεκάθαρα αναβαθμισμένη από πέρυσι} ποιότητα. Για αυτό πριν συνεχίσετε το διάβασμα, βγάλτε του πρώτα το "κόκκινο" καπέλο...
Τι έκανε ο Μπαρτζώκας και κέρδισε τον Αταμάν; Τον πλήρωσε με το ίδιο νόμισμα σβήνοντας την καθυστέρηση των 10 ημερών που μεσολάβησαν από το "διπλό" του Παναθηναϊκού στον Πειραιά. Τρείς κοντούς ο Τούρκος και παρέλαση μία μέρα πριν την κανονική; Τρείς κοντούς και ο "Μπαρτζώ" και το ευρωπαϊκό μήνυμα γεμάτο ντόρο και θόρυβο εστάλη. Μία σου και μία μου και ακόμη ο Νοέμβρης δε έφτασε στα μισά του...
Το σχήμα με τα τρία περιφερειακά γκαρντ{Γουόκαπ, Φουρνιέ, Βιλντόσα] ήταν μία καινούργια ιδέα που επινόησε ο Έλληνας Coach, ο οποίος σιγά σιγά διαπιστώνει πως το ρόστερ της ομάδας του επιτρέπει μία σημαντική ευελιξία στις κινήσεις του που σαφώς δεν την είχε πέρυσι. Απο νωρίς, φάνηκε πως ο Ολυμπιακός ήρθε στο ΟΑΚΑ για να ελέγξει και πρωτίστως να καθορίσει το τέμπο. Το έκανε και σε πολύ μεγάλο βαθμό "πνίγοντας" τους γηπεδούχους με την ασφυκτική πίεση πάνω στη μπάλα αμυντικά, κάνοντας αποτελεσματικές αλλαγές όταν ο Παναθηναϊκός επέλεγε να επιτεθεί με Pick & Roll και δείχνοντας περίσσια διάθεση να "ταΐσει" τους "δεινοσαύρους" του κάτω από τη ρακέτα.
Δεν ήταν λίγες οι φορές που ο Ολυμπιακός πάτησε το γκάζι και πήρε διαφορά 13 πόντων στο πρώτο ημίχρονο. Αν η ποιότητα των πρωταθλητών δεν ήταν τέτοια{απίστευτη}και φυσικά αν οι 'ερυθρόλευκοι" δεν έχαναν πολλά ελεύθερα σουτ που βρήκαν, ίσως η διαφορά να είχε "εκτοξευτεί" σε πολύ μεγαλύτερα νούμερα. Το +8 στο ημίχρονο{33-41} δεν έλεγε την αλήθεια και δεν αποτύπωνε σε καμία των περιπτώσεων την μέχρι τότε αγωνιστική εικόνα. Το οξύμωρο είναι πως αν δεν υπήρχε το κλειδί της νίκης ονόματι Μιλουτίνοφ να κατεβάζει το ένα επιθετικό ριμπάουντ μετά το άλλο{4 σε ένα ημίχρονο}, πολύ πιθανόν η διαφορά να ήταν και μικρότερη.
Ο Ολυμπιακός με τη λήξη του 20λεπτου είχε στατιστική πρωτόγνωρη για ευρωπαϊκό ντέρμπι! Δεν ξέρω για εσάς αλλά εγώ δεν θυμάμαι άλλη φορά αντίστοιχο Ολυμπιακό με βάση τα νούμερα στο ΟΑΚΑ. 12 ασίστ, 6 κλεψίματα και 6-0 επιθετικά ριμπάουντ. Bingo! Η στατιστική αυτή που κατά κανόνα ήταν ομαδική υπόθεση έδωσε μία διαφορά ασφαλείας μέχρι την τελευταία έξοδο από τα αποδυτήρια στα οποία πιθανολογώ πως ο Πρωταθλητής Ευρώπης Αταμάν άστραψε και βρόντηξε...
Πάντα σε ένα ντέρμπι το ένα ημίχρονο δεν είναι πανομοιότυπο με το άλλο. Το λες και Νόμο... Ο Τούρκος τόνισε τα πολλά κακώς κείμενα των "πρασίνων" και εμπιστευόμενος την μοναδική ποιότητα στο επιθετικό κομμάτι των παικτών του έδωσε εντολή για αμνησία... Αμνησία ναι, αφού οι παίκτες ξέχασαν σε ποια ήπειρο αγωνίζονται και μεταφέρθηκαν στην αντίπερα όχθη του NBA, εκεί όπου η λέξη άμυνα πολύ απλά είναι ανύπαρκτη.
Επίθεση φώναξε ο Αταμάν και ο Μπάρτζώκας του θύμισε πως δεν είναι Νοέμβριος του 2023, αλλά του 2024 και στον Πειραιά ο Φουρνιέ και ο Σάσα έχουν αγοράσει σπίτι, αφού ο πρώτος αποκτήθηκε και ο δεύτερος γύρισε στα γνωστά λημέρια. Ένας Μπαρτζώκας που έβαλε στην άκρη το μπασκετικό του πλάνο για ένα δεκάλεπτο, αφού προσαρμόστηκε στο ένστικτο του και στην εντολή του συναδέλφου του πάντα παραμένει Μπαρτζώκας. Μην γελιέστε, τον Coach ακόμη και τώρα αν τον ρωτήσεις ποιος είναι ο παίκτης που εμπιστεύεσαι περισσότερο από κάθε άλλον θα σου πει Γουόκαπ και καλά θα κάνει. Μπορεί να συμβιβάστηκε και να αγκάλιασε τις νεοφερμένες φίρμες που ήρθαν με τις ευλογίες του, όμως ο Ολυμπιακός παραμένει σε έναν μεγάλο βαθμό εξαρτημένος από τις πεποιθήσεις του προπονητή του. Τέλος η παρένθεση.
Οι άμυνες ξεχάστηκαν και οι 63 πόντοι σε ένα δεκάλεπτο μάλλον συνιστούν ρεκόρ στα ευρωπαϊκά παιχνίδια των "αιωνίων". 33 οι "πράσινοι" και 30 ο Ολυμπιακός που, αφού δεν λύγισε σε εκείνο το σημείο δεν θα λυγούσε στο τέλος. Από τη στιγμή που κατάφερε να μείνει μπροστά με πέντε πόντους πριν την τελευταία δεκάλεπτη στροφή, τότε το παιχνίδι θα το έχανε μόνο με αυτοκτονία. Αυτή είναι η τεράστια διαφορά με πέρυσι. Οι επιλογές που έχει ο Μπαρτζώκας στα χέρια του, του δίνουν την δυνατότητα να ανταπεξέλθει σε οποιονδήποτε ρυθμό έχει ορίσει ο ίδιος ως ομάδα ή ο αντίπαλος. Γιατί, άλλο Γουίλιαμς Γκος[εξαιρετικός προχθές}, άλλο Φουρνιέ, άλλο Μήτρου Λόνγκ και άλλο Βιλντόσα και ασφαλώς άλλο Ράιτ και άλλο Βεζένκοφ. Πιστεύω το πιάσατε...
Ατομικά, ταπεινή μου άποψη, ο ένας εκ των "δεινοσαύρων", ο Νίκολα Μιλουτίνοφ{12 πόντοι, 8 ριμπάουντ σε 21'} ήταν το κλειδί της νίκης για τον Ολυμπιακό και τον Γιώργο Μπαρτζώκα. Όσες μπάλες πήρε τις τελείωσε με άψογο τρόπο, ενώ έφτιαξε φάσεις για τον εαυτό του μέσω κυρίως των επιθετικών ριμπάουντ που πήρε. Για άλλη μία φορά η ήρεμη δύναμη. Ο Γουίλιαμς Γκος{όποιος τον αμφισβητεί πάει κόντρα στην φιλοσοφία του προπονητή} βγήκε από την ναφθαλίνη και με γυαλισμένο μάτι έκανε πληθωρική εμφάνιση{13 πόντοι, 2 ασίστ, 2 ριμπάουντ σε 18'} συμβάλλοντας με τη σειρά του στο να έρθει η πολυπόθητη νίκη.
Πιστός συνοδοιπόρος του ο Σακίλ ΜακΚίσικ{8 πόντοι, 6 ριμπάουντ, 2 ασίστ σε 19'} που έπαιξε φέτος πρώτη του φορά σε "αιώνιο" ντέρμπι, ενώ η σταθερά που λέγεται Γουόκαπ πιστώνεται το τέλειο παιχνίδι οργανωτικά{11 ασίστ} ασχέτως αν δεν έβαλε πόντο. Ο Βιλντόσα{8 πόντοι, 3 ασίστ, 3 ριμπάουντ και 2 κλεψίματα σε 20'}δίπλα του δείχνει να αισθάνεται πολύ άνετα και παιχνίδι με το παιχνίδι να βελτιώνεται βοηθώντας τον Ολυμπιακό, ο οποίος ακόμη περιμένει την πλήρη ενσωμάτωση του Γάλλου "πύργου" στο υπόλοιπο σύνολο για να αυξήσει ακόμη περαιτέρω τις πιθανότητες του για μία ξέφρενη ευρωπαϊκή πορεία.
Παναθηναϊκός: Ο πρωταθλητής Ευρώπης που έχει μείνει στο περσινό κατόρθωμα και η αμυντική αστάθεια ξανά στην επιφάνεια!
Δεν είναι και ψέμα. Ο Παναθηναϊκός ερχόμενος από τρείς σερί εκτός έδρας αποδράσεις( Φενέρμπαχτσε, Ερυθρός Αστέρας, Ολυμπιακός) και μια εντός έδρας αναμενόμενη νίκη κόντρα στον Προμηθέα ερχόταν ανεβασμένος, με την ψυχολογία στα ύψη και τις εντυπώσεις όσον αφορά την πρώτη πρώιμη σύγκριση με τον αιώνιο, να είναι με το μέρος του.
Γιατί, το 71-78 του ΣΕΦ ήταν πλασματικό σε σχέση με την εικόνα που ήταν καθαρά και μόνο "πράσινη" έχοντας κάνει παρέλαση νωρίτερα από το φυσιολογικό. Συνεπώς, η φόρα με την οποία ερχόταν να παίξει στην έδρα του έχοντας στο πλάι του τον κόσμο του στο νέο ΟΑΚΑ ήταν υπέρ του, αλλά συμπτωματικά μομέντουμ δεν υπήρχε. Ο Ολυμπιακός είχε κάνει μια εξαιρετική εβδομάδα(διαβολοβδομάδα για την ακρίβεια) κόντρα στο κορυφαίο Ισπανικό ντούο και έχοντας περάσει και εκείνος από την διόλου αμελητέα εφετινή ΑΕΚ στα Λιόσια, ήξερε ότι το ντέρμπι δεν θα είχε φαβορί λόγω φόρμας και αγωνιστικού ρυθμού. Εν ολίγοις, υπήρξε η απόλυτη ισορροπία...
Με την εκκίνηση του ντέρμπι φάνηκε με γυμνό μάτι ότι το "τριφύλλι" έχει κάνει ελλιπή προετοιμασία στο πνευματικό κομμάτι, κάτι που βαραίνει τον Αταμάν πρωτίστως και δευτερευόντως τους παίκτες. Η διψήφια διαφορά που έπαιρνε κατά διαστήματα ο Ολυμπιακός αποδείκνυε του λόγου το αληθές. Δεν θυμάμαι να γράφει ο πίνακας ποτέ 1-11 πριν περάσει το πρώτο πεντάλεπτο...
Η άνοδος του Κέντρικ Ναν λεπτό με το λεπτό ισορροπούσε την κατάσταση αν και ο Τούρκος προπονητής διέκρινε πολύ νωρίς πως ο κατά τα άλλα βιονικός Τζέριαν Γκραντ δεν τα έβγαζε πέρα στο ματσάρισμα με τον Φουρνιέ. Η είσοδος του υπαρχηγού Παπαπέτρου μπλόκαρε την επιθετική δεινότητα του Γάλλου, αλλά όταν είσαι ο Φουρνιέ ξέρεις να ξεφεύγεις από κάτι τέτοια...
Το μεγάλο μειονέκτημα του Παναθηναϊκού ήταν πως δεν υπήρχε ουδεμία ένδειξη ότι παίζει με post up παιχνίδι. Γενικότερα, η μπάλα δεν ακουμπούσε στο ζωγραφιστό ούτε με αίτηση, ενώ από την άλλη πλευρά αυτή η συνθήκη ήταν το δυνατό "όπλο". Ο Λεσόρ όχι μόνο δεν μπήκε στο πνεύμα του αγώνα, αλλά κρύφτηκε πίσω από το τείχος των (σχεδόν) 4,5 μέτρων που σχηματίζουν Φάλ και Μιλουτίνοφ μαζί.
Και κάπου εδώ αξίζει να διατυπωθεί το ερώτημα: Αταμάν τι συμβαίνει με τον ψηλό που σου πήρε 1, 5 μήνα να διαλέξεις; Από τη στιγμή που ο Λεσόρ δεν είναι στη μέρα του( υπάρχουν και αυτές οι βραδιές) δεν πρέπει να αντικατασταθεί; Και πρέπει και υπάρχει εκείνος που μπορεί να το κάνει επάξια. Το όνομα αυτού, Ομέρ Γιούρτσεβεν.
Προσωπικά, δεν βρίσκω λόγο να έχει παίξει μόνο 3,5 λεπτά με τον Λεσόρ σε κακό βράδυ και δίχως να υπάρχει τρίτη λύση πέραν του Ντίνου Μήτογλου, αφού ο Αντετοκούμπο βρίσκεται στα πιτς. Είναι απορίας άξιο γιατί δεν παίρνει περισσότερο χρόνο συμμετοχής, ειδικά σε τέτοια βραδιά. Όσο έπαιξε τελείωσε τρεις φάσεις, έδωσε πνοή στα γκαρντ να τον τροφοδοτήσουν και απέναντι στον Μιλουτίνοφ στάθηκε αξιοπρεπέστατα. Μόνο ο Αταμάν μπορεί να αιτιολογήσει αυτή την απόφαση, αφού είναι καθαρά δική του...
Αυτό που χαρακτήριζε τον Παναθηναϊκό πέρυσι ήταν οι σωστές αποστάσεις στην επίθεση, στοιχείο που δεν έδειξε στο ντέρμπι. Η άμυνα του Ολυμπιακού τον ανάγκασε να προβεί σε βιαστικές αποφάσεις και πάλι ο Ναν έπρεπε να βγεί μπροστά να "καθαρίσει". Άξιος συμπαραστάτης ο Χουάντσο Ερναγκόμεθ(13 πόντοι, 6 ριμπάουντ, 2 ασίστ, 2 κλεψίματα, 2 τάπες), ο οποίος συνεχίζει τις υψηλές "πτήσεις" τη φετινή σεζόν όντας εξίσου καθοριστικός στην άμυνα με τον Σάσα Βεζένκοφ να μην αισθάνεται άνετα. Προσωπικό παράσημο που όμως δεν έφτασε στον Παναθηναϊκό που είχε σε άθλια μέρα τον δεύτερο οργανωτή του, αλλά και τον κορυφαίο του αμυντικό. Λορέντζο Μπράουν και Τζέριαν Γκραντ δεν βοήθησαν καθόλου με τον πρώτο να είναι τελείως άστοχος(0/3) και να μην μπορεί να οργανώσει το παιχνίδι σε αντίθεση με τον Σλούκα(12 πόντους, 7 ασίστ) που βελτίωσε κατά πολύ την δημιουργία και έφερε ηρεμία, έστω και προσωρινή.
Το άσχημο για τον Παναθηναϊκό είναι οι 94 πόντοι παθητικό, ειδικά όταν προέρχεται από εβδομάδα αμυντικής σκληράδας που του έδωσε τις νίκες. Βέβαια, όταν το παιχνίδι ανοίγει σε αυτό το επίπεδο και οι άμυνες πάνε περίπατο, τότε λογικό είναι να δεχτείς τέτοιο αριθμό πόντων. Είναι πολύ σημαντικό οι "πράσινοι" να βρουν την αμυντική τους συγκρότηση και να επιστρέψουν στα γνωστά τους ποσοστά, τα οποία τους έδωσαν σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό το 7ο ευρωπαϊκό.
Για την ώρα φάνηκε η υπέροχη των "ερυθρόλευκων", όχι τόσο στη θέση 4, που θα νόμιζε κανείς, αλλά στη θέση 5, αφού όταν ο Λεσόρ δεν είναι... ο γνωστός Λεσόρ, η μάχη της ρακέτας βάφεται "κόκκινη". Άλλωστε, δεν υπήρχε παίκτης να σταματήσει τον Μιλουτίνοφ όσο εκείνος έκανε κουμάντο παίρνοντας το ένα ριμπάουντ μετά το άλλο. Κομβικό σημείο το τρίποντο του Φουρνιέ για το 83-85, καθώς ο Παναθηναϊκός βρέθηκε και πάλι πίσω μετά από το πρώτο του προσπέρασμα(83-82). Μπορεί κανείς να πει πως έλειψαν τα στατικά σουτ του απόντα Γκριγκόνις, όμως εικάζω πως εξαιτίας του Φουρνιέ δεν θα έπαιρνε χρόνο από τον απαιτητικό Αταμάν.
Αν το "τριφύλλι" δεν βρει την γνωστή αμυντική του εικόνα και δεν δει τις σωστές αποστάσεις να επιστρέφουν σε άμυνα και επίθεση, τότε δεν μπορεί να μιλάει για Final four, πόσο μάλλον να προχωρήσει στην υπεράσπιση του στέμματος. Φυσικά, ακόμη είναι νωρίς, όμως τα κακώς κείμενα πρέπει πάντοτε να λέγονται.
Παναθηναΐκε και Ολυμπιακέ ευχαριστούμε!
Χωρίς κανένα ίχνος οπαδισμού, χωρίς κόκκινα και πράσινα γυαλιά οφείλει ο καθένας να αναγνωρίσει πως το παιχνίδι της Παρασκευής ήταν, το σεμνότερο, ΜΑΤΣΑΡΑ. Όσοι παναθηναϊκοί πήγαν στο γήπεδο, όσοι Ολυμπιακοί και παναθηναϊκοί αρκέστηκαν σε τηλεόραση και ραδιόφωνο, δεν υπάρχει περίπτωση να μην αγχώθηκαν έστω και λίγο, να μην ένιωσαν μια... ελάχιστη αγωνία.
Ντέρμπι που καθήλωσε όλη την Ευρώπη και διαφωνώ καθέτως με εκείνους που βάζουν το Ρεάλ- Μπαρτσελόνα πιο πάνω από το ελληνικό. Δεν τίθεται σύγκριση. Γνωρίζαμε εξ αρχής ότι αυτή η σεζόν θα ήταν εξωπραγματική. Ε, ακόμα είναι Νοέμβρης, το ρεκόρ γράφει 2-1 υπέρ των "ερυθρόλευκων" και τώρα σε 2,5 μήνες θα τα ξαναπούν με την ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα να έχει κερδίσει τις (προσωρινές) εντυπώσεις. Μέχρι το Γενάρη θα έχουν αλλάξει πολλά προφανώς, όμως αυτή τη στιγμή αξίζουν το ευχαριστώ από τον λαό τους...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου