Η Ελλάδα ηττήθηκε από την Αγγλία στο Ολυμπιακό Στάδιο και πλέον η δεύτερη ευκαιρία δύσκολα θα έρθει. Ωστόσο, μια ήττα εντός προγράμματος, όπως είναι κόντρα στους δευτεραθλητές Ευρώπης είναι αν μη τι άλλο φυσιολογική και ασφαλώς δεν αλλάζει το ένα και σημαντικό δεδομένο, πώς η Εθνική του Ιβάν Γιοβάνοβιτς είναι εκείνη που κάθε Έλληνας θα χαιρόταν να την παρακολουθεί! Γράφει ο Άρης Αρμένης.
Δεν υπήρχε λόγος να "πέσει κανείς από τα σύννεφα". Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα δεν έχασε ούτε από το Αζερμπαϊτζάν ούτε από την Αίγυπτο, αλλά από την Αγγλία, η οποία αν και ταλανίζεται από πάμπολα προβλήματα έχει καταφέρει να φτάσει δύο διαδοχικές φορές στο τελικό του EURO και στο τέλος να παίρνει τον τίτλο των δευτεραθλητών.
Αυτό που έκανε η Αγγλία χθες ήταν να αποδείξει σε όλους αλλά πρωτίστως στον εαυτό της πως το ιστορικό διπλό της Εθνικής στο Γουέμπλεϊ ήταν πραγματικό έπος. Και ξέρετε αυτά τα έπη μια φορά γίνονται... Το χθεσινό παιχνίδι ήταν δυσκολότερο από εκείνο στην Αγγλία δεδομένου της πίεσης που έβγαζε το κατάμεστο ΟΑΚΑ, αλλά και ο προσωπικός εγωισμός κάθε παίκτη.
Ωστόσο, δεν χρειάζεται πανικός και άγχος. Η Ελλάδα είχε να αναμετρηθεί κόντρα σε 11 παίκτες που αγωνίζονται στα κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων ο νικητής του χρυσού παπουτσιού και ο 3ος στην κατάταξη της χρήσης μπάλας. Το επίπεδο δυσκολίας ήταν δεδομένο, η αισιοδοξία των Ελλήνων για νίκη ήταν επίσης δεδομένη και καθόλου παράλογη, όμως είπαμε δεν είναι κάθε μέρα του Αγίου έπους...
Η διαφορά ποιότητας και το ποδόσφαιρο του Γιοβάνοβιτς!
Το γκρουπ ποδοσφαιριστών με το οποίο δουλεύει αυτή τη στιγμή ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς είναι το καλύτερο που θα μπορούσε. Έχει ποιότητα, νιάτα, τρεξίματα και φυσικά εμπειρία. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι μάγος ο Σέρβος για να εξαφανίζει την Αγγλία όποτε θέλει με το ραβδάκι του. Αντιθέτως, η λογική είναι λέξη που τον χαρακτηρίζει στο απόλυτο και για αυτό ξέρει πολύ καλά πως οι Άγγλοι έχουν ποιότητα και γνώση που δύσκολα θα φτάσουμε όσοι αιώνες και να περάσουν.
Η διαφορά ποιότητας ήταν αισθητή στο παιχνίδι και όχι, αυτό δεν αποφασίστηκε όταν μπήκε το 3ο υπέροχο γκολ των Άγγλων με το τακουνάκι του Τζόουνς. Ο τρόπος που άλλαζαν τη μπάλα, η απλότητα και η άνεση που είχαν στις κινήσεις και κυρίως στις μεταβιβάσεις τους ήταν τέτοια που σε ανάγκαζε να υποκλιθείς. Άλλωστε, δεν είναι κρυφό ότι η Αγγλία είναι η χώρα του ποδοσφαίρου, εκείνη που το αγαπάει περισσότερο από κάθε άλλη, αφού δεν τόλμησε ποτέ να το "κακοποιήσει" και αναφέρομαι στον τρόπο παιχνιδιού.
Το γκολ στο 7ο λεπτό ήρθε για να αφυπνίσει την Εθνική που ξεκίνησε κάπως νωθρά το παιχνίδι. Το "πλήρωσε" με αυτό το γρήγορο τέρμα εις βάρος της, όμως ξαφνικά ο ρυθμός άλλαξε. Η Ελλάδα ξεκίνησε να παίζει ορθολογικό ποδόσφαιρο που συμβάδιζε με την φιλοσοφία του προπονητή. Τι θέλει ο Γιοβάνοβιτς στο παιχνίδι της ομάδας του; Ε όποιος πει υπομονή δεν θα έχει ανακαλύψει και την Αμερική, όμως καλό είναι να μην το ξεχνάμε. Είναι η βασική του αρχή, όπου πήγε την εφάρμοσε και δικαιώθηκε, οπότε ήρθε και η σειρά της Εθνικής.
Μια Εθνική που λεπτό με το λεπτό ισορρόπησε την κατάσταση παίζοντας υπομονετικά και χτίζοντας επιθέσεις από πίσω. Τα δύο στόπερ, ειδικότερα ο Κουλιεράκης έδειξαν το σύστημα του Γιοβάνοβιτς πιο ευδιάκριτα από κάθε άλλον. Καλή κυκλοφορία, κατοχή και υπομονή μέχρι να βρεθεί ο κατάλληλος χώρος, ο ελεύθερος παίκτης, η τελική πάσα που θα τελειοποιήσει αυτό το πλάνο. Η τακτική αυτή ήταν που ανάγκασε την Αγγλία να μην παίρνει πολλές πρωτοβουλίες έχοντας το νου της στα δύο αμυντικά "φτερά", έτσι ώστε να μην εκτεθούν.
Το γεγονός ότι βρήκαν και εκείνοι ελεύθερους χώρους και ήταν πιο αποτελεσματικοί δεν διαγράφει πως η Ελλάδα χθες έπαιξε ποδόσφαιρο κανονικό και μάλιστα σε ένα καλό επίπεδο. Δύο κλασικές ευκαιρίες που με λίγο καλύτερες συνθήκες θα είχαν γίνει γκολ είναι μεγάλη υπόθεση κόντρα στην Αγγλία και ας μην θέλουμε να το παραδεχτούμε. Όμως, συνολικά η στάση της "γαλανόλευκης" στο παιχνίδι ήταν θετική. Το σημαντικότερο από όλα είναι ότι ξεκινάει να παίζει σύμφωνα με τις αρχές του προπονητή της και όποιος ξέρει τον Ιβάν ξέρει και τι πρεσβεύει. Το χθεσινό ήταν κάτι από μια καλή Εθνική που μπορεί να γίνει καλύτερη με το όνομα που βρίσκεται στον πάγκο να είναι (δικαίως) η εγγύηση για την εξέλιξη αυτής της ομάδας.
Η "γαλανόλευκη" συσπείρωση εμφανίστηκε ξανά και δεν λέει να φύγει!
Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε όλοι πως η Εθνική μας ομάδα φυσικά και έχει ταβάνι και κάποια όρια που αδυνατεί να τα ξεπεράσει σε καθαρά αγωνιστικά πλαίσια. Ωστόσο, δεν αξίζει να πορευτεί αυτό το γκρουπ ποδοσφαιριστών με τη παραπάνω σκέψη. Όχι επειδή δεν αληθεύει, αλλά γιατί δεν χρήζει ανάλυσης και περαιτέρω συζητητής. Είμαστε αυτοί που είμαστε, μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι και όπου φτάσουμε σε θέμα προόδου.
Για την ώρα το 4Χ4 πριν το χθεσινό παιχνίδι υπήρξε η αφορμή για να επιστρέψει η διάθεση και η συσπείρωση στον ελληνικό λαό. Μπορώ να γράψω πως πρώτη φορά μετά από τόσες αποτυχίες η Ελλάδα έχει στον πάγκο της έναν άνθρωπο που λαμβάνει στήριξη και αποθέωση από ΌΛΟΥΣ τους φιλάθλους ΌΛΩΝ των ομάδων. Και αυτό είναι το μεγαλύτερο όπλο αυτής της ομάδας, ο προπονητής της. Γιατί ο προπονητής ευθύνεται πρωτίστως για τους 12 βαθμούς και πιστώνεται την αγωνιστική άνοδο παιχνίδι με το παιχνίδι.
Δεν είναι κρυφό και δεν πρέπει να είναι πως ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς και ο χαρακτήρας του έφεραν την συσπείρωση πίσω. Δεν υπάρχει γκρίνια μετά από δεκαετίες για παίκτες που καλούνται η δεν καλούνται και κυρίως δεν υπάρχει η παραμικρή ανάμειξη στο έργο του Σέρβου από τα ανώτατα στελέχη και την ομοσπονδία. Δεν ξέρω αν άσκησε βέτο σε αυτό το κομμάτι ο Ιβάν(αν ναι, μπράβο του), όμως μέχρι στιγμής είναι το απόλυτο αφεντικό που έχει τον "αμανέ", όπως πάντα χαμηλά και βαδίζει με συγκρατημένη αισιοδοξία.
Η χθεσινή ήττα λοιπόν δεν επηρέασε σε τίποτα το κλίμα στα ενδότερα αυτής της ομάδας. Όταν υπάρχει ρεαλισμός όλα είναι πιο εύκολα διαχειρίσιμα και αυτό γίνεται αντιληπτό. Η Αγγλία απλώς ποδοσφαιρικά είναι δεκάδες επίπεδα πάνω και έκανε το καθήκον της. Το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα προσπάθησε με κανονικό ποδόσφαιρο να αποτρέψει την ήττα δίχως να το καταφέρει, όμως κατάφερε το χαμόγελο και η αισιοδοξία να μην απομακρυνθούν...
Και αυτό δεν ήταν σύνηθες τα τελευταία (πολλά) χρόνια!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου