Ένα ντέρμπι κορυφής που μετατράπηκε σε "ερυθρόλευκο" περίπατο, ένα "κιτρινόμαυρο ναυάγιο" και ένα μαύρο "κουτί" κατάρρευσης που δεν μπορεί να σταματήσει ο {ανησυχητικά πια} ντεφορμέ Αλμέιδα. Ένας σκόρερ ολκής που "τραυματίζει κάθε άμυνα", δύο 17χρονα διαμάντια που ομορφαίνουν τον Ολυμπιακό και ένας προπονητής που ξεδιπλώνει την μαεστρία του και ωριμάζει την ομάδα του. Γράφει ο Άρης Αρμένης.
Δεν ξέρω για εσάς, αλλά 4-1 σκορ, πόσο μάλλον χατ τρικ Ελ Καμπί σε λιγότερο από μία ώρα και τέτοια "ερυθρόλευκη" υπεροχή, δεν περίμενα σε καμία των περιπτώσεων. Ίσως να υπολόγιζα δίχως τον ξενοδόχο, δίχως τον εκπληκτικό Μεντιλίμπαρ και τον μοναδικό φορ του, αλλά ίσως και χωρίς τα πολλά κακώς κείμενα της ΑΕΚ που ξεκινούν από τον προπονητή και καταλήγουν στους παίκτες.
Τι κι αν λέγαμε για ντέρμπι{και ορθώς} πριν την έναρξη, η διάθεση του Ολυμπιακού έκανε τη διαφορά και με την...βοήθεια του Αλμέιδα και των παικτών του, ο πιο φορμαρισμένος παίκτης του Ολυμπιακού εδώ και 1,5 χρόνο δεν διέκρινε ίχνος εμποδίου προχωρώντας στο απόλυτο χατ τρικ σε διάστημα 51 λεπτών! Τα τρικ του Μεντιλίμπαρ αποδείχθηκαν κομβικά όχι για τη νίκη, αλλά για την διεύρυνση του σκορ και ίσως τα τέσσερα να είναι λίγα για την τραγική αμυντική επίδοση της Ένωσης.
Σε μία τέτοια κατάσταση το πρόβλημα είναι εμφανές. Ο προπονητής, η αξία του οποίου απαγορεύεται να αμφισβητηθεί φαίνεται να "παραπατάει" και το χειρότερο, να έχει βγει από την πορεία που εκείνος χάραξε με την έλευση του στην ομάδα. Πέραν την ντροπιαστικής ήττας, το γεγονός πως κοντεύει ο Δεκέμβρης και πρέπει να αναφερθεί ξανά το κάκιστο του μεταγραφικού σχεδιασμού της Ένωσης είναι από μόνο του αρκετό για να επιβεβαιώσει το "μπέρδεμα" που υφίσταται στο "κιτρινόμαυρο" στρατόπεδο.
Η αρχή του Ρότα, ο Μαρσιάλ από το πουθενά και το ημίχρονο της απορίας!
Στο πρώτο ημίχρονο του ντέρμπι η Ένωση και ο Ματίας Αλμέιδα έδειχναν σαν να μην ξέρουν τι πρέπει να κάνουν. Από την άλλη ο Μεντιλίμπαρ παρουσίασε έναν Ολυμπιακό που με έξυπνο τρόπο εκμεταλλεύτηκε τα λάθη του αντιπάλου και ειδικότερα του Λάζαρου Ρότα και παράλληλα συνέχισε τη πολλή καλή του πορεία στα ντέρμπι του ελληνικού πρωταθλήματος.
Η αρχή της "κιτρινόμαυρης" κατάρρευσης έγινε από τον Λάζαρο Ρότα. Στην Ελλάδα είμαστε και ήδη η απαξίωση του συγκεκριμένου έχει περάσει σε...άλλο επίπεδο. Δεν χρειάζεται έτσι όμως, αλλά σε αυτή τη χώρα κλασικά όσοι κάθονται σε ένα καναπέ την ώρα του αγώνα γνωρίζουν καλύτερα από έναν προπονητή... Για να επιστρέψω, ασφαλώς και ο Ρότα έχει κάνει ένα ολέθριο λάθος που απαγορεύεται σε τέτοιο παιχνίδι. Το χειρότερο για την ΑΕΚ είναι πως πιθανότατα, έτσι όπως προσέγγισε το παιχνίδι στην αρχή ο... Ρότα θα μπορούσε να ήταν και άλλος. Τραγικό το ματς του Έλληνα δεξιού οπισθοφύλακα, όμως είχε και παρέα με την διαφορά πως η αρχή έγινε από εκείνον.
Το πέναλτι, το οποίο κερδίζει ο Κωστούλας έξυπνα{ασφαλώς και είναι με τον "μικρό" να το εκμαιεύει όμως και πολύ σωστά} ήταν η καλύτερη αφορμή για ακόμη μία αρχή. Η αρχή του Αγιούμπ Ελ Καμπί, η οποία φαίνεται να μην έχει τέλος. Η εσχάτη των ποινών ήταν δική του υπόθεση, εκτελέστηκε άψογα και από εκείνη τη στιγμή το γήπεδο κατηφόρισε για τα καλά. Το μόνο που κατάφερε η ομάδα του Αλμέιδα ήταν μία φάση με προϋποθέσεις του Μαρσιάλ, οπού ο Τζολάκης κατάφερε να απομακρύνει τον κίνδυνο. Ο Μαροκινός και γνωστός ύποπτος απειλής για κάθε αντίπαλη άμυνα απάντησε με εξαιρετική κεφαλιά που βρήκε πάντως τον Στρακόσια σε ετοιμότητα, ο Μαρτίνς που οργίασε επιθετικά ανέβαζε όλο και περισσότερο τα ντεσιμπέλ στο γήπεδο και ο Κωστούλας έχασε άλλο ένα που μπορούσε να γίνει γκολ.
Και κάπου εκεί, κόντρα στη ροή του αγώνα, ο Ολυμπιακός ισοφαρίζεται από τον Μαρσιάλ και πάει στα αποδυτήρια σκεπτόμενος την μία και μοναδική αδράνεια στα μετόπισθεν που του "κόστισε". Η ισοπαλία δεν αντικατόπτριζε την εικόνα του παιχνιδιού στο πρώτο ημίχρονο, ο Μεντιλίμπαρ το ήξερε και αναρωτιόταν για το τί γράφει ο πίνακας του σκορ, όμως ήταν σίγουρος πως δεν έπρεπε να αλλάξει το παραμικρό, τουλάχιστον μέχρι να περάσει το πρώτο τέταρτο της επανάληψης.
Ο Ελ Καμπί ναυάγησε κάθε "κιτρινόμαυρη" ελπίδα με το καλημέρα και τα υπόλοιπα ήταν ιστορία..
Έχοντας υπόψιν την ισοφάριση της Ένωσης σε ένα πρώτο ημίχρονο που της πιστώθηκαν ελάχιστα πράγματα, πίστευα πως στην επανάληψη ο Ματίας Αλμέιδα θα επιστρέψει στα γνωστά του στάνταρ όσον αφορά τον τρόπο παιχνιδιού και γράφω αυτό, διότι παρατηρώντας την ΑΕΚ εύλογα σου δημιουργούταν η εξής απορία "Ποιον προπονητή έχει η ΑΕΚ"; Γιατί πρώτος από όλους δεν είναι ούτε ο Ρότα, ούτε ο αδικαιολόγητος Γιόνσον και ο ατίθασος Λαμέλα, αλλά ο Ματίας Αλμέιδα. Μπορεί ο Ελ Καμπί να οργίασε με ιστορικό χατ τρικ, μπορεί ο Μεντιλίμπαρ να έκανε κοουτσάρισμα για σεμινάριο, όμως αν ο Αλμέιδα ήταν καλά την Κυριακή, η ΑΕΚ δεν θα έχανε με τέτοιο ταπεινωτικό τρόπο.
Γιατί δεν είναι καλά ο Αργεντινός και το ξέρει ο ίδιος{και δεν αναφέρομαι στην υγεία του ασφαλώς, αλλά καθαρά προπονητικά}. Το ποδόσφαιρο του Ολυμπιακού τον ανάγκασε να εμφανίσει την ομάδα του λες και έπαιζε με - 4 παίκτες, αφού ο Χατζισαφί είδε πολλές φορές "αστεράκια" με τον Μαρτίνς στα αριστερά, ο Ρότα δεν εμφανίστηκε ποτέ στον Πειραιά, ο Γιόνσον έδειξε τεράστια αδυναμία και ανεπάρκεια και ο Βίντα επιβεβαίωσε το λάθος στον μεταγραφικό σχεδιασμό και την λανθασμένη απόφαση να μην αποκτηθεί αμυντικός.
Από την άλλη στον Πειραιά ο Βαγγέλης Μαρινάκης έδωσε το κορυφαίο συμβόλαιο που έχει πάρει ποτέ σέντερ φορ του Ολυμπιακού στον στον Ελ Καμπί. Μετά από αυτό το ντέρμπι οφείλει να ευγνωμονεί τον Μεντιλίμπαρ για την πίεση που του άσκησε να τον "χρυσώσει" για να παραμείνει κάτοικος λιμανιού, αφού αυτό το "κανόνι" από το Μαρόκο δεν αστειεύεται πια. Άραγε, πότε είδαμε τελευταία φορά χατ τρικ σε 51 λεπτά στο ελληνικό πρωτάθλημα; Εκείνος δεν είχε κανένα πρόβλημα να μας αναγκάσει να ψάξουμε στα παλαιότερα στατιστικά, έβαλε τρία γκολ αποδεικνύοντας την εκτελεστική του δεινότητα για ακόμη μία φορά στα πρακτικά και μετά από αυτόν; Η συμπλήρωση του ακούει στο όνομα Ζέλσον Μαρτίνς. Ο Πορτογάλος εξτρέμ είναι η... καλύτερη μεταγραφή του φετινού Ολυμπιακού με διαφορά. Ο Βέλντε παραμένει σε "ρηχά" νερά, όμως όταν υπάρχει αυτός ο παίκτης στα "φτερά" έχεις το κεφάλι σου ήσυχο.
Το γρήγορο γκολ στο δεύτερο ημίχρονο απλοποίησε την κατάσταση στο μυαλό του Μεντιλίμπαρ, ο οποίος τόλμησε την εσωτερική αλλαγή βάζοντας τον Ροντινέι να παίξει ως αριστερός εξτρέμ και ο Βραζιλιάνος τον έβγαλε ασπροπρόσωπο μοιράζοντας δύο ασίστ σε Ελ Καμπί και Μαρτίνς αντίστοιχα. Τι κι αν ο Βάσκος τεχνικός έχασε τους Κάρμο και Τσικίνιο κατά τη διάρκεια του αγώνα, ο Ολυμπιακός ήταν πιο μπροστά από την ΑΕΚ πρώτα σε θέληση και αποφασιστικότητα και μετά σε καθοδήγηση και πειθαρχία.
Ο "Μέντι" εύκολα βγήκε νικητής στη μάχη των πάγκων, κατάφερε οι δύο απώλειες εντός του αγώνα να μην επηρεάσουν την ομάδα του, η οποία δεν είχε παίκτη που να υστέρησε. Μουζακίτης και Γκαρσία είχαν αρκετά καλή απόδοση, ο Τζολάκης δεν χρειάστηκε να επέμβει πολλές φορές και ο Ρέτσος "καθάρισε" κάθε κίνδυνο στα μετόπισθεν.
Ο ντεφορμέ Αλμέιδα και η δική του ΑΕΚ που παίρνει απουσίες!
Δείχνει μπερδεμένος, διχασμένος και προβληματισμένος μέσα σε ομάδα που την έφτιαξε, την "σουλούπωσε", την έκανε πρωταθλήτρια σε 10 μήνες και πλέον αδυνατεί να βρει τη λύση. Προφανώς και οι παίκτες δεν είναι άμοιροι ευθυνών, φταίνε και εκείνοι, όμως η καθοδήγηση από τον προπονητή είναι το Α και το Ω. Μία ΑΕΚ που εμφανίστηκε στο γήπεδο άνευρη, φοβισμένη και δίχως ίχνος λόγικής στο παιχνίδι της. Ο Αργεντινός μοιάζει μπερδεμένος στην κρίση και στην διαχείριση των ικανοτήτων των ποδοσφαιριστών του, βαδίζει πιο κοντά στην λοξοδρόμηση από τις αρχές του, αφού αφήνει την γνωστή υψηλή ένταση και την πίεση ψηλά εφαρμόζοντας όλο και περισσότερο ένα πιο ήρεμο παιχνίδι σε χαμηλότερο τέμπο. Ο τρόπος με τον οποίο οι παίκτες της ΑΕΚ ξεκινούσαν επιθέσεις από την άμυνα είναι μία από τις κυριότερες αιτίες της ήττας.
Η κυριότερη είναι ο φόβος. Ο φόβος μήπως εκτεθεί αμυντικά, ο φόβος εξαιτίας την ποιότητας του αντιπάλου. Υπήρχε η αίσθηση τρομοκρατίας εις βάρος της, όταν δύο χρόνια τώρα και μέχρι το τραγικό περασμένο καλοκαίρι ήταν υπέρ της. Για αυτό επιμένω και ξαναγράφω πως συνολικά τα κακώς κείμενα της ΑΕΚ είναι αρχικά ευθύνη του προπονητή, ο οποίος αγνόησε την πραγματικότητα στο ημίχρονο και πιθανότατα βασιζόμενος στο ένστικτό πίστεψε τους ίδιους για να βγουν στο δεύτερο μέρος, όταν η εικόνα "φώναξε" για αλλαγές. Η επιμονή , η οποία στερείται λογικής, του Αλμέιδα σε πρόσωπα που δείχνουν ανήμπορα να διαχειριστούν καταστάσεις έφερε την "τρικυμία" και την ευρεία ήττα σε μία βραδιά που φάνηκε για άλλη μία φορά το βασικό πρόβλημα της Ένωσης. Ποιο είναι αυτό; Η πλήρης άγνοια για το τί στο καλό θέλει να παίξει, να εφαρμόσει πάνω στο χορτάρι. Όσο συνεχίζεται η υπάρχουσα κατάσταση, οι "απουσίες" θα μαζεύονται, η διαφορά θα αυξάνεται και αν μείνει μετεξεταστέα θα έχει...τρέξιμο.
Παρόλα αυτά, ο μοναδικός που αποδεδειγμένα μπορεί να βρει τη λύση είναι ο προπονητής. Και αν τα σενάρια{αβάσιμα για την ώρα} για απομάκρυνση του από τον πάγκο αποδειχθούν πραγματικότητα στο άμεσο μέλλον, η ΑΕΚ του Μάριου Ηλιόπουλου σε αυτή τη περίπτωση θα άξιζε, δίχως δεύτερη σκέψη την αποβολή...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου