Ο Ολυμπιακός τελείωσε τη διαβολοβδομάδα με δύο εξαιρετικά δύσκολες νίκες κόντρα στους τελευταίους της βαθμολογίας, γεγονός που δημιούργησε αναστάτωση. Κάτι φαίνεται πως χωλαίνει στον "ερυθρόλευκο" στρατόπεδο, όμως ακόμη και έτσι ο Ολυμπιακός βρίσκεται στην πρώτη θέση, έχει περιθώρια βελτίωσης σημαντικά και δίχως να έχει τον Ντόρσεϊ στο παιχνίδι του. Έχει όμως τον Φουρνιέ και του είναι αρκετό για να περάσει εμπόδια τύπου Άλμπα Βερολίνου. Γράφει ο Άρης Αρμένης.
Ο Δεκέμβρης μπαίνει στο γνωστό του σημείο, τα Χριστούγεννα έρχονται, έπεται ο Άγιος Βασίλης του Ιανουαρίου και ο Ολυμπιακός του Γιώργου Μπαρτζώκα, του Σάσα, του Φουρνιέ, του Μιλουτίνοφ και των άλλων είναι πρώτος, σε καλύτερη μοίρα από πέρυσι(9-8 πέρυσι, 11-6 φέτος το ρεκόρ) και έχοντας δείξει έως το 50% των ικανοτήτων του και του μπάσκετ που θέλει να παίξει.
Η ολοκλήρωση του πρώτου γύρου έχει τον Ολυμπιακό στην πρώτη θέση της βαθμολογίας ουσιαστικά(εκκρεμεί το παιχνίδι της Φενέρμπαχτσε με την Παρί, το οποίο αναβλήθηκε λόγω ίσως στους Γάλλους) και έχοντας χάσει μόλις μία φορά στην έδρα του(8-1) και βρισκόμενος στη δεύτερη θέση της σχετικής λίστας πίσω μόνο από την απίθανη Μπάγερν που έχει καταφέρει να μείνει αήττητη στο νέο της σπίτι(8-0).
Άρα λοιπόν, η ποιοτική αναβάθμιση του ρόστερ σε σχέση με πέρυσι και η καλύτερη εκμετάλλευση της έδρας έχουν φέρει τον Ολυμπιακό πρώτο και κατά δύο νίκες καλύτερο σε σύγκριση με την περασμένη σεζόν. Δικαιότατα και πραγματικά. Ωστόσο, μπορεί η ανασκόπηση του πρώτου γύρου να είναι ενθαρρυντική και απόλυτα ικανοποιητική, όμως στα τελευταία τέσσερα παιχνίδια και περίπου τον τελευταίο μήνα οι "ερυθρόλευκοι" παρουσιάζουν μια εικόνα πολύ έξω από αυτό που θέλουν να έχουν ως πλάνο και σχέδιο νίκης.
Όταν "καρδιοχτυπάς" σε αυτά τα παιχνίδια κάτι πρέπει να διορθώσεις!
Μερικές φορές τα συστήματα, οι αναλύσεις σε βαθμό που χάνεται η ουσία δεν είναι το καλύτερο και το πιο αξιόπιστο. Μην νομίζετε... Καμία φορά και να πείς τα πράγματα με το όνομα τους είναι προτιμότερο και σαφώς πιο αυθόρμητο. Το να χάνει ο Ολυμπιακός από τους δύο τελευταίους της βαθμολογίας μαρτυρά προβλήματα χημείας αρχικά και στη συνέχεια προβλήματα ατομικά.
Η ήττα στο Βελιγράδι προβλημάτισε, αναστάτωσε και η διαβολοβδομάδα που πέρασε ήταν η ευκαιρία για δύο νίκες όχι "επαγγελματικές", αλλά "καθαρές" έως και εντυπωσιακές. Δεν έφτανε μόνο το δίποντο όσο και η εικόνα. Ας μην ξεχνάμε πως ο Ολυμπιακός είχε δεχθεί 183 πόντους στις δύο ήττες του με Παρί και Ερυθρό Αστέρα. Το πρόβλημα κυρίως ήταν η αμυντική συμπεριφορά, κάτι που διαπίστωσε ο Μπαρτζώκας, αλλά δεν διόρθωσε στην διαβολοβδομάδα. Και για αυτό το λόγο η συνέχεια δεν μπορεί να είναι γνωστή, ειδικότερα όταν μιλάμε για τον Ολυμπιακό που με βάση τη φιλοσοφία του προπονητή του ξεκινάει και τελειώνει από την άμυνα.
Απέναντι στην Άλμπα, η οποία βρίσκεται στην διοργάνωση με τον ρόλο της "απλής" συμμετοχής(18η, 3-14 ρεκόρ) οι "ερυθρόλευκοι" έβαλαν 90 και αυτό γιατί δέχθηκαν 85. Άλλη μια φορά, τέταρτη συνεχόμενη που η άμυνα είναι προβληματική για την ομάδα του Πειραιά. Τα "δύσκολα" Χριστούγεννα που πιθανώς θα έπαιρναν αυτόν τον τίτλο σε περίπτωση ήττας χθες αποφεύχθηκαν χάρη στις προσωπικές ενέργειες του Φουρνιέ, στο φοβερό κλέψιμο του Βιλντόσα στο 84-85 και στην αθόρυβη δουλειά του Βεζένκοφ για άλλη μια φορά.
Αν κάτι έλειπε από όλα αυτά ο Ολυμπιακός θα έχανε και δεν θα έπρεπε να ψάχνει άλλες αιτίες πέρα από την κακή του αμυντική εικόνα. Αλλά πλέον, έχει τις προσωπικότητες, που δεν είχε πέρυσι για να "καθαρίζει", έστω και δύσκολα τέτοιου είδους παιχνίδια. Όταν η ομαδική λειτουργία "στραβώνει" για χ,ψ,ω λόγους εκείνος που ΜΠΟΡΕΙ βγαίνει μπροστά και αναλαμβάνει. Τόσο απλά.
Κατά τα άλλα, η επιστροφή του Φάλ (18π) βελτιώνει σημαντικά τον Ολυμπιακό σε φάση άμυνας. Οι "ερυθρόλευκοι" πληγώθηκαν από τις φάσεις των αντιπάλων στο post up, όπου η απουσία του Γάλλου "πύργου" ήταν φανερή και καταστροφική. Ένας λόγος που ο Ολυμπιακός τη γλίτωσε χθες ήταν και ο Φαλ που απέδειξε και πάλι γιατί είναι ο βασικός σέντερ στο πλάνο του Μπαρτζώκα.
Στη μπασκετική ζωή ότι πληρώνεις παίρνεις!
Οι νίκες είναι νίκες και στο κάτω κάτω της γραφής μετράνε μόνο αυτές στη σούμα της εβδομάδας. Για τους προπονητές όμως υπάρχουν σημαντικότερα στοιχεία. Ο Μπαρτζώκας γνωρίζει ότι η ομάδα του δεν έχει καλή αμυντική συμπεριφορά εξαιτίας του τεράστιου επιθετικού ταλέντου των Φουρνιέ, Βεζένκοφ κατά βάση. Αλλά το επέλεξε να είναι έτσι, δεν έχει πανικοβληθεί και η δουλειά στην άμυνα είναι μπροστά του. Πλέον, ο Ολυμπιακός μαθαίνει να νικά και από την επίθεση και αυτή η μετάβαση δεν είναι το πιο εύκολο πράγμα του κόσμου. Άλλο να έχεις τον Κάναν να σου πάρει το τελευταίο σουτ και άλλο τον ηγέτη Φουρνιέ των 15,3 πόντων ανά αγώνα.
Και μίας και το έφερε η κουβέντα, ο Γάλλος είναι ο λόγος που οι "ερυθρόλευκοι" έκαναν τις 10 νίκες χθες 11. Εκείνος ήταν που στο 82-85 πήρε τη μπάλα στην τελευταία ευθύνη για να ανατρέψει το σκορ. Και το έκανε. Εεε, αυτό οι "Πειραιώτες" δεν το είχαν πέρυσι και δεν τον έκρυβαν. Τώρα που πλέον συνειδητά το απέκτησαν έχουν βαλθεί να το επιδεικνύουν. Και πολύ καλά κάνουν. Οι μεγάλοι παίκτες πια κρίνουν τίτλους και διακρίσεις στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Ο Φουρνιέ είναι τέτοιος, ο Ολυμπιακός μπορεί να ποντάρει πάνω του πολλά και εκ του αποτελέσματος βγαίνει κερδισμένος.
Η αλήθεια είναι πως αν δεν υπήρχε ο Φουρνιέ στο ρόστερ ο Ολυμπιακός θα ήταν 3-4 νίκες κάτω. Όπως στον Παναθηναϊκό αν ο Κέντρικ Ναν δεν φορούσε τη "πράσινη" φανέλα, το 7ο αστέρι θα ήταν ακόμη απωθημένο. Αυτή είναι η σημασία των μεγάλων παικτών, η αξία και η δύναμη τους.
Ο Ντόρσεϊ και ο ρόλος του Μπαρτζώκα.
Με τον πρώτο γύρο να αποτελεί παρελθόν, μπορεί κανείς να κάνει πιο γενικές συζητήσεις, να θέσει προβληματισμούς και ερωτήματα για όλες τις ομάδες. Για παράδειγμα, τι συμβαίνει με την Ρεάλ Μαδρίτης ή την "αιώνια" εχθρό της; Έτσι και στα μέρη μας, ο Ολυμπιακός και ο Γιώργος Μπαρτζώκας πρέπει να δει τι θα κάνει με τον στεναχωρημένο Τάιλερ Ντόρσεϊ{3π χθες}. Ο Αμερικανός δεν παίζει, έχει σχεδόν μηδενικό χρόνο συμμετοχής και βλέπει τους Βιλντόσα και Γκος να είναι πολύ παραπάνω στην ιεραρχία του προπονητή.
Αυτός ο προπονητής φέτος το ήξερε πως θα είχε να κάνει διπλή και τριπλή δουλειά. Πρώτα να βγάλει άκρη με το κορυφαίο ρόστερ πιθανότατα της διοργάνωσης και το κορυφαίο που είχε ποτέ να διαχειριστεί, έπειτα να βρει στον καθένα τον ρόλο του σχηματίζοντας μια ιεραρχία και τρίτον και σημαντικότερο να καταφέρει να πάρει από όλους το 100%. Για την ώρα δεν το έχει καταφέρει, παίρνει κάτω από τη βάση στην υπόθεση του Ντόρσεϊ, αλλά περνάει με άριστα στην διαχείριση του Μιλουτίνοφ, στην υπομονή που επέδειξε με τον Φαλ, στην καλή κατάσταση του Βιλντόσα, την αποφόρτιση του Γουόκαπ και στο ένστικτο να αφήσει τον Φουρνιέ να κάνει το παιχνίδι του.
Σε μια ομάδα είναι αδύνατο όλοι να βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο. Δεν ξέρω τι θα συμβεί με τον Αμερικανό γκαρντ που κάνει παράπονα, όμως το σίγουρο είναι πως οι "ερυθρόλευκοι" δεν χάνουν κάτι αυτή τη στιγμή που δεν παίζει, πόσο μάλλον όταν περιμένουν και την ενσωμάτωση του Έβανς που θα είναι φυσικά ευεργετική. Όταν δέσουν όλοι αυτοί μαζί, ο Ντόρσεϊ αν δεν καταφέρει να συμφιλιωθεί με την υπάρχουσα συνθήκη, φυσιολογικά θα αναζητήσει καλύτερη τύχη. Εικασία βεβαίως βεβαίως και όχι είδηση.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου