Η εικόνα του Παναθηναϊκού που πλέον είναι η πρέπουσα, ο προπονητής της αναγέννησης Ρούι Βιτόρια, το σχέδιο με τον Ιωαννίδη, η ποιότητα του Ουναϊ και μία ομάδα που δείχνει έτοιμη να διεκδικήσει επι ίσοις όροις τον επι 14 χρόνια- μόνο στην φαντασία της- τίτλο. Γράφει ο Άρης Αρμένης.
Αρχικά, αυτό έκανε στον Παναθηναϊκό. Τον έμαθε να νικάει, να ανακτήσει τη νοοτροπία νικητή που είχε χάσει και σιγά σιγά να κερδίζει την αυτοπεποίθηση του, η οποία βρισκόταν στα τάρταρα. Μπορεί αυτό το ισχνό 1-0 να ήταν... ισχνό, ωστόσο ίσως να ήταν και απαραίτητο για αρχή. Την καμένη γη πρώτα την θεραπεύεις και μετά την σπέρνεις εκ νέου...
Πρώτου όμως φτάσουμε στο φινάλε είχαν συμβεί ήδη πολλά άξια σχολιασμού. Μπορώ να πω ότι η επιλογή του Μαξίμοβιτς στην βασική ενδεκάδα αντί του φορμαρισμένου Ουναϊ έκανε μεγάλη εντύπωση. Όμως φάνηκε πως υπήρχε σχέδιο, το οποίο ο Βιτόρια δεν παράτησε παρότι η ομάδα του δέχτηκε γκολ από τα αποδυτήρια.
Το υπόλοιπο ημίχρονο ανήκε στον Παναθηναϊκό, ο οποίος πίεζε συνεχώς από την δεξιά πλευρά με Τετέ και Βαγιανιδη. Ο Βραζιλιάνος δεν έκανε το καλύτερο παιχνίδι του αν και ήταν πάλι μέσα σε φάσεις, ενώ ο Έλληνας οπισθοφύλακας κέρδισε την αποβολή του Μπάμπα, δημιούργησε ρήγματα και ήταν μόνιμος πονοκέφαλος. Από τα καλύτερα του παιχνίδια.
Παρά την αποβολή, ο Παναθηναϊκός δεν ανέβασε απόδοση, αφού ο ΠΑΟΚ κλείστηκε περισσότερο πίσω. Η είσοδος του Σάστρε έγινε για αυτόν τον σκοπό, με αποτέλεσμα ο Ότο να πάει στα αριστερά της άμυνας με αντίπαλο Τετέ και Βαγιανίδη. Το παιχνίδι για μισή ώρα είχε σβήσει με τον Τάισον να χάνει την τεράστια ευκαιρία για την ομάδα του και τον Τετέ να πλησιάζει στο δεύτερο γκολ λίγο πριν το φινάλε.
Τον γόρδιο δεσμό για την ομάδα του Βιτόρια έλυσε ο Ουναϊ με ένα γκολ καθαρά προσωπικό. Ο φετινός Παναθηναϊκός έχει ποιότητα και την έχει παντού, είτε στους βασικούς είτε στους αναπληρωματικούς. Άλλωστε, ο Ουναϊ δεν είναι για να κάθεται στον πάγκο, ο Βιτόρια το πήρε το μύνημα με τον Μαροκινό χαφ να δίνει ένα τρίποντο που κάνει για...εξάποντο.
Αν η εικόνα πείθει, ο Παναθηναϊκός έχει κάνει σωστά βήματα. Σαφώς και δεν αρκούν για έναν τίτλο, ούτε χρίζει κάνεις φαβορί τους "πράσινους", αλλά μπορεί πια ο οποιοσδήποτε να τους βάλει στο ίδιο σακούλι με τους άλλους τρείς. Και αν σκεφτεί κανείς την 9η θέση και τους 13 βαθμούς του Αλόνσο, Γενάρη μήνα και να είσαι στην κορυφή το λες και (προσωρινή) επιτυχία...
Όσες φορές και να δει κανείς σε επανάληψη το χθεσινό ντέρμπι στο άδειο και "παγωμένο" ΟΑΚΑ δεν μπορεί να μην παραδεχτεί ότι η εικόνα του ματς ήταν μια και αδιαπραγμάτευτη.
Οι "πράσινοι" πίεζαν, ήταν ανώτεροι των πρωταθλητών, οι οποίοι περίμεναν για να χτυπήσουν με το μεγάλο τους όπλο, το επιθετικό τρανζίσιον.
Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό για τον "Δικέφαλο". Άλλωστε, το επεδίωξε με τον Λουτσεσκου στο "ορεινό" ΟΑΚΑ να ξέρει και να δίνει εντολή μέσω μηνυμάτων.
Για τον Ρουμάνο αυτή έπρεπε να είναι η τακτική της ομάδας του, να χτυπήσει τον Παναθηναϊκό όπως πάντα στην αδυναμία του στις επιστροφές. Όμως, αυτή τη φορά λογάριασε χωρίς τον ξενοδόχο Ρούι Βιτόρια...
Εικόνα ομάδας του πείθει και τον τελευταίο άπιστο Θωμά!
Δεν είναι και άγνωστο πως στον πλανήτη Παναθηναϊκό η ξηρασία 14 χρόνων έχει προκαλέσει βαρύτατα πλήγματα. Το σημαντικότερο από αυτά είναι η σχέση της ομάδας με τον κόσμο. Προσοχή, όχι της διοίκησης Αλαφούζου και των γύρω προσώπων, αλλά της ομάδας, των παικτών και του Βιτόρια στο σήμερα.
Όποιος κάνει ένα μικρό ταξίδι πίσω τις δηλώσεις του Αλόνσο θα θυμηθεί την εξής ατάκα του: "Εκεί που οι άλλοι βλέπουν μια δυσκολία εγώ βλέπω μια ευκαιρία". Το έλεγε και το διατυμπάνιζε χωρίς δεύτερη σκέψη και τελικώς τα έφαγε τα μούτρα του. Αντιθέτως, ο Βιτόρια που δεν είπε ποτέ κάτι αντίστοιχο, πάτησε στις δηλώσεις του προκατόχου του και τις έκανε πράξη.
Ο Πορτογάλος επιμένει πολύ στο παραπάνω, στη σχέση της ομάδας με τον κόσμο. Συγκεκριμένα, προσπαθεί με νύχια και με δόντια να φέρει τον κόσμο κοντά στην ομάδα στοχεύοντας αρχικά με πράξεις. Φαίνεται πως το πετυχαίνει ξέροντας πως το αποτέλεσμα είναι ο καλύτερος σύμμαχος του επαγγέλματος του.
Πλέον, ο Βιτόρια μπορεί να πιστωθεί τα αγωνιστικά άλματα της ομάδας. Η βελτίωση της είναι εξαιρετική και πια ο Παναθηναϊκός πείθει ότι είναι στο ίδιο επίπεδο με τους ανταγωνιστές και το πρωτάθλημα πάλι θα κοπεί στα τέσσερα. Το πιο εντυπωσιακό δεν είναι αυτό καθ' αυτό, αλλά το πόσο σύντομα οι Κυπελλούχοι Ελλάδας μπήκαν στην ίδια ζυγαριά με τους υπόλοιπους. Και αυτό είναι δουλειά Βιτόρια...
Η στόχευση του Βιτόρια, το πρωτοφανές επί θητείας του και το ποδόσφαιρο του!
Απέναντι στον ΠΑΟΚ ο Παναθηναϊκός ήλπιζε πως θα έκανε την αρχή, έτσι ώστε να αρχίσει να κερδίζει τα μεγάλα παιχνίδια. Και τα μεγάλα παιχνίδια θέλουν πάντα μεγάλους παίκτες. Τέτοιος είναι ο Ουναϊ που καθάρισε για τους πράσινους με μια εξ ολοκλήρου ατομική ενέργεια.
Το γκολ του Ζίφκοβιτς ήταν μια εξαιρετική πρόκληση για τον Παναθηναϊκό του Βιτόρια, ο οποίος δεν έχει βρεθεί πολλές φορές πίσω στο σκορ. Συνήθως πρώτος σκοράρει και μάλιστα όταν δέχεσαι γκολ σε ντέρμπι, στην έδρα σου, έστω και παγωμένη, είναι λίγο πολύ Κεραμίδα στο κεφάλι. Εκεί, πρέπει να βγάλεις αντίδραση, να δείξεις ότι δεν παρατάς και συνεχίζεις με πλάνο.
Ο Παναθηναϊκός δεν άφησε το παιχνίδι στη μοίρα του και χτύπησε έπειτα από προπονητική εντολή τα στόπερ του ΠΑΟΚ μέσω του Ιωαννίδη. Η επιλογή Μαξίμοβιτς εξυπηρετούσε αυτό το αρχικό σχέδιο, δηλαδή 30αρες και 40αρες μπαλιές στον Φώτη και μετά αυτός απέναντι στην "ασπρόμαυρη άμυνα. Πότε ο Σέρβος, ποτέ ο Αράο μαζί με τα στόπερ. Η έντονη έλεγε μπαλιά από την άμυνα με στόχο τον Φώτη και μετά εκείνος με όλους.
Ο Λόβρεν το ένιωσε περισσότερο από όλους, η ευθύνη του γκολ είναι δική του αν και με τον Ιωαννίδη σε αυτό το σημείο και τον Φαν Ντάικ να του φέρεις θα κάνει αυτό που ξέρει. Είναι απίστευτη η βελτίωση αυτού του παίκτη. Παίζει με πλάτη, σπάει τη μπάλα, έχει ταχύτητα που δεν την έχουν οι εξτρέμ, όπως αρμόζει, ενώ στο προσωπικό παιχνίδι είναι καταπληκτικός. Ο Βιτόρια το εκμεταλλεύτηκε, παρά το γρήγορο γκολ του αντιπάλου επέμεινε και δικαιώθηκε μόλις 12 λεπτά μετά την έναρξη.
Η αποβολή, η ατομική ποιότητα του Ουναϊ και η δικαίωση του Βιτόρια!
Στο δεύτερο ημίχρονο ο Παναθηναϊκός είχε τις δικές του ευκαιρίες, περισσότερες από τον Δικέφαλο που θα μπορούσε να πάρει προβάδισμα με τον Τάισον, αλλά ο Ντραγκόφσκι κατέβασε τα ρολά. Στο 60' ήρθε η στιγμή της αποβολής του Μπάμπα. Δίκαιη απόφαση του διαιτητή, ο παίκτης την δέχθηκε αδιαμαρτύρητα και το κινητό του Λουτσέσκου πήρε φωτιά. Κάτι θα σκέφτηκε και ενημέρωσε τον βοηθό του...
Για τον Πορτογάλο τεχνικό ήταν η στιγμή της δικαίωσης. Η επιμονή στο πλάνο, η ψυχραιμία και η αποφασιστικότητα/πίστη μέχρι το τελευταίο σφύριγμα της λήξης είναι στοιχεία που το "τριφύλλι" τα απέκτησε με την έλευση του και μόνο. Στην αρχή της σεζόν επι Αλόνσο του ήταν άγνωστα.
Πέρα από την ποιότητα του Ουναϊ, ο Παναθηναϊκός πλέον έχει δείξει διάθεση και θέληση για να κόψει πρώτος το νήμα. Έχει να βελτιώσει πολλά, τον περιμένει δύσκολος Γενάρης, η σεζόν δεν τελειώνει τώρα ως γνωστόν αλλά τον Μάϊο. Ωστόσο, η εικόνα αυτή τη στιγμή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την αντίστοιχη προ δύο και τριών μηνών. Τότε που η Καλλιθέα έγινε Μπαρτσελόνα στο παιχνίδι της Λεωφόρου.
ΥΓ: Αύριο θα τα πούμε και για τον ΠΑΟΚ...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου