Μια ομάδα με ταλέντο που ξεχειλίζει, η ήττα από την πιο ώριμη Σκωτία και η προσμονή να έρθει η Κυριακή που φαντάζει το μεγαλύτερο κέρδος... Γράφει ο Άρης Αρμένης.
Πολλοί έλεγαν ότι η Σκωτία δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, το extreme και σε κάθε περίπτωση όταν βρεθείς στο διάβα της η πρώτη σου αντίδραση δεν θα είναι ο τρόμος. Πράγματι, δεν θα τρομάξει κάνεις ως αντίπαλος της. Θα προβληματιστεί όμως για τα πολλά πρόσωπα εικόνας που μπορεί να εναλλάσσει στη διάρκεια ενός αγώνα.
Στο πρώτο μέρος εμφανίστηκε μια Ελλάδα χωρίς νεύρο και ορμή, αλλά δεν είχε ούτε τα βασικά στοιχεία που πρεσβεύει ο προπονητής της για να την κρατήσουν. Συγκέντρωση, καλή κυκλοφορία και υπομονή. Η μπάλα περνούσε στους Σκωτσέζους με την ευλογία των Ελλήνων διεθνών, με αποτέλεσμα να έρθει ένα πέναλτι σαν φυσιολογική εξέλιξη.
Η δημιουργική Σκωτία του πρώτου ημιχρόνου δεν ήταν απροσπέλαστη. Ήταν όμως επικίνδυνη από τη στιγμή που οι παίκτες του Γιοβάνοβιτς δεν ήξεραν τι θέλουν να πάρουν από αυτόν τον αγώνα. Και αυτό μεταφραζόταν με κακή ανάπτυξη, έλλειψη υπομονής, κάκιστες τοποθετήσεις και η μπάλα να είναι περισσότερο στον αέρα παρά κάτω στο χορτάρι.
Δεν ήταν καλύτερη η Σκωτία στο πρώτο 30λεπτο. Το ματς ήταν ισορροπημένο και σε αυτή την περίπτωση μια λεπτομέρεια, όπως το μαρκάρισμα της στιγμής του Ρότα, μπορεί να κρίνει προβάδισμα για τα αποδυτήρια. Αφού ο ΜακΤομινέϊ έκανε τη δουλειά του πέραν μιας μικρής αντίδρασης επιθετικά δεν είχε η Εθνική κάτι το αξιοσημείωτο να προσφέρει. Αντιθέτως, κόντεψε να δεχτεί δεύτερο τέρμα σε δύο φάσεις που αναδείχθηκε η έντονη αμυντική ανισορροπία της.
Το δεύτερο ημίχρονο οδηγός για τη Γλασκώβη!
Τι κοινό είχε το δεύτερο ημίχρονο με το πρώτο; Τίποτα. Υπόλοιπο 0. 45-50 λεπτά "γαλανόλευκης" τρομοκρατίας, ποδοσφαιρικά μιλώντας πάντα. Όχι ότι δεν είμαι από τη φύση μου αισιόδοξος, αλλά αυτή η εικόνα της Εθνικής σε προϊδεάζει, σαν να σου φωνάζει "εκθείασε με το αξίζω". Αυτό που παρουσιάστηκε στην επανάληψη από τους Έλληνες παίκτες δεν θυμάμαι αν το έχω ξαναδεί γυρνώντας ακόμη και 15 χρόνια πίσω. Αυτή την ορμή, το πάθος, την ενέργεια που τόσο πολύ έλειψαν στο πρώτο ημίχρονο.
Η είσοδος του Καρέτσα πριν καν ξεκινήσει το 45λεπτο αντί του αρνητικού Μασούρα ήταν όλη η υπόθεση. Εκεί πατήθηκε το κουμπί "ΟΠΕ". Ορμή, πάθος ενέργεια. Ξανά και ξανά. Η πίεση ήταν κάτι το αδιανόητο. Όσοι πήγαν στο γήπεδο χάρηκαν την αδρεναλίνη... Δεν θυμάμαι να άλλαξαν τρίτη πάσα οι Σκωτσέζοι για πάνω από μισή ώρα. Θέλετε μονομαχίες, θέλετε ανακτήσεις κατοχής; Ακόμη και στις δεύτερες μπάλες πήγαιναν πρώτοι οι Έλληνες διεθνείς.
Πόσο έληξε το ματς; 0-1. Αυτόματη παραδοχή η πρώτη αντίδραση. "Έτσι είναι το ποδόσφαιρο" σου λέει ο διπλανός και εσύ κουνάς καταφατικά το κεφάλι με επιφύλαξη. Που κρύβεται αυτή η επιφύλαξη; Στο δοκάρι του Τζόλη, στο πλασέ του ίδιου, στην κεφαλιά του Παυλίδη, στο φαλτσαριστό- γεμάτο- ποδοσφαιρική μαγεία- πλασέ του πιτσιρικά Καρέτσα. Το ποδόσφαιρο είναι από μόνο του σκληρό, αλλά όταν το δυσκολεύεις περισσότερο το προσδοκώμενο της νίκης θα φαντάζει απλησίαστο.
Ήττα με ψηλά το κεφάλι σε ένα αποτέλεσμα που ασφαλώς και μπορεί να ανατραπεί στο δεύτερο μέρος. Το ασφυκτικό pressing με τρείς παίκτες πάνω σε έναν, η αυτοπεποίθηση του δεύτερου ημιχρόνου, η ηρεμία στην κυκλοφορία της μπάλας και η αυτοπεποίθηση πως θα έρθει το γκολ είναι στοιχεία που στη Γλασκώβη είναι αναγκαίο να εφαρμοστούν με τη σέντρα. Του πρώτου ημιχρόνου αυτή τη φορά και όχι έπειτα από 45λεπτη καθυστέρηση...
Στο σύνολο, η Εθνική άξιζε πολλά περισσότερα σε αυτόν τον πρώτο αγώνα με τη Σκωτία, όμως μόνη της έδειξε το δρόμο για την ρεβάνς της Γλασκώβης. Το δεύτερο ημίχρονο είναι οδηγός. Οι παίκτες του Γιοβάνοβιτς έδειξαν ότι είναι καλύτεροι από τους Σκωτσέζους και μια πρόκριση την Κυριακή θα είναι επιβράβευση αρχικά για τους ίδιους. Δεν συζητώ για το "πρέπει" του Κυριακάτικου αγώνα...
Αν τα βάλουμε όλα σε ένα σακούλι και ψάξουμε το μεγαλύτερο κέρδος είναι η επαναφορά της προσμονής για την Κυριακή... Τρίτο διαδοχικό sold out για αυτό το γκρουπ παικτών, για αυτόν τον προπονητή που ενώνει τους πάντες στη χώρα. Αν δεν μπορείτε να περιμένετε μην το σκεφτείτε δεύτερη φορά. Έχει και το Εδιμβούργο αεροδρόμιο...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου