Η ομαδάρα του τολμηρού Ιβάν Γιοβάνοβιτς που έλαβε το χειροκρότημα από όλη την Ευρώπη και τα "γαλανόλευκα" μωρά μπροστά στο όνειρο της μεγάλης διοργάνωσης. Ο Άρης Αρμένης γράφει για την πιο ερωτεύσιμη εκδοχή στην ιστορία της Εθνικής!
Μετά από 90 λεπτά και ύστερα από το τελευταίο σφύριγμα η σωστή αντίδραση ήταν η απορία. Απορία πώς δεν μπήκαν παραπάνω από τρία γκολ, συγκομιδή που μοιάζει φτωχή μπροστά στο μεγαλείο της "γαλανόλευκης" εμφάνισης.
Αυτή την ποδοσφαιρική πανδαισία που θαύμασε κάθε ένας που αγαπάει το ποδόσφαιρο την Κυριακή είναι αρχικά δουλειά του Σέρβου. Γιατί πίστεψε, γιατί τόλμησε να ρίξει στη μάχη αυτά τα παιδιά, ορισμένα εξ αυτών και ανήλικα έχοντας και την συμπαράσταση του κόσμου που τον αποθέωσε στην Σκωτία.
Μια Εθνική και μια φουρνιά που βγάζει μάτια! Αν αφήσει κάνεις στην άκρη το θαύμα του 2004 που δεν συγκρίνεται με τίποτε άλλο, τότε με χαρακτηριστική ευκολία μπορεί να οδηγηθεί στην παραδοχή. Ναι, αυτή η Ελλάδα του Καρέτσα, του Ντέλια, του Τζόλη, του Μουζακίτη, του Ζαφείρη, του Κουλιεράκη, του Φώτη, του Παυλίδη... είναι η πιο ερωτεύσιμη εκδοχή στην ιστορία! Φταίει η ηλικία, τα νιάτα, ο προπονητής, η συσπείρωση γύρω από την ομάδα, τα διαδοχικά sold out; Ό,τι και να πείτε θα είναι σωστό.
Τί να πρωτοπεί κάνεις για το χθεσινό; Αυτή η εμφάνιση δεν έχει ξαναγίνει. Δεν θυμάμαι πόσες φορές τα τελευταία 20 χρόνια ξυπνούσε ο μέσος Έλληνας και αισθανόταν περήφανος, γεμάτος και υπεραισιόδοξος, επειδή η ομάδα του, η ομάδα της χώρας του, του έδωσε το δικαίωμα αυτό.
Ναι, με τους μπέμπηδες. Με τα μωρά του Ιβάν που παίρνουν την ευκαιρία τους και αμέσως καθιερώνονται στο μυαλό όλων ως βασικοί και αναντικατάστατοι. Γιατί αυτά τα παιδιά δεν γίνεται να μην είναι βασικοί. Είναι η μοίρα τους, η τύχη τους και η ιδιοσυγκρασία τους.
Όσοι ξέρουν τον Ιβάν γνωρίζουν επίσης ότι δεν χαρίζεται σε κανέναν. Όποιος είναι καλύτερος και εφαρμόζει καταλλήλως το πλάνο του θα έχει την ευκαιρία του. Αυτό κάνει και τώρα ο Σέρβος. Εντεκάδα με μ.ο τα 23 έτη και πρόσω ολοταχώς για ανατροπή και πρόκριση επί της Σκωτίας στη Γλασκώβη. Αυτό σημαίνει πίστη μα πάνω όλα μετράει πως ο προπονητής το τόλμησε. Και έλαβε την επιβράβευση όπως ακριβώς έπρεπε. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Παραμύθι καλύτερα για μωρά στην προκειμένη περίπτωση...
Το χθεσινό παιχνίδι ήταν η απόλυτη επιβεβαίωση μιας φουρνιάς που έρχεται να σπάσει κάθε ρεκόρ, να καθηλώσει όλον τον ελληνισμό και να φέρει νέες, φρέσκες επιτυχίες.
Πάμε στα του παιχνιδιού...
Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς προχώρησε σε 6 αλλαγές στο βασικό σχήμα και αυτό από μόνο του, εφόσον μιλάμε για τον ίδιο, αποτελεί ρίσκο και μάλιστα απρόσμενο. Ότι θα ξεκινούσε ο Καρέτσας και ήταν αναγκαίο, αλλά και φυσιολογικό μετά τα όργια της Πέμπτης το πίστευε ο καθένας. Ο Παυλίδης στην κορυφή της επίθεσης, ο Γιαννούλης αντί του Τσιμίκα στα αριστερά της άμυνας, ο Βαγιανίδης που πήρε τη θέση του Ρότα, ο Ζαφείρης βασικός στο "6" λόγω της απουσίας του Σιώπη και ο Μουζακίτης πιο μπροστά με πιο προωθημένο ρόλο. Το λες και έκπληξη...
Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς είδε τα λάθη του το βράδυ της Πέμπτης και τα διόρθωσε στο έπακρον. Ποιά λάθη; Ένα ήταν το λάθος. Η ατολμία. Δεν είναι ο προπονητής που αλλάζει την εντεκάδα από παιχνίδι σε παιχνίδι, μας έχει δείξει με τον τρόπο πως είναι υπερασπιστής της ασφάλειας και της εμπιστοσύνης. Όλες οι ομάδες που προπόνησε βασίζονταν στη χημεία και στην ομοιογένεια.
Ωστόσο, είναι πρώτη του φορά σε μία Εθνική ομάδα και ο ίδιος γνώριζε πως θα χρειαστεί να αναθεωρήσει κάποιες από τις αρχές του, αφού το επιτάσσουν οι συνθήκες. Έχει προπονήσεις κάθε δύο και τρεις μήνες και πρέπει να δουλεύει αυτό το διάστημα κοιτώντας την εξέλιξη του κάθε ποδοσφαιριστή ξεχωριστά. Σαφώς πιο δύσκολο από μια καθημερινή ρουτίνα σε έναν σύλλογο...
Η προπονητική ασφάλεια είναι εδώ για την Εθνική. Είναι ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Πολλοί τον αποθέωσαν για τις ικανότητες του, όμως αυτό που έχει την περισσότερο σημασία είναι το πως νιώθει που είναι ο ομοσπονδιακός προπονητής της χώρας. Όταν τραγουδά τον Εθνικό ύμνο και δηλώνει συνεχώς πως είναι Έλληνας, αφού το νιώθει, τότε τα συναισθήματα του με τις γνωστές του ικανότητες μπορεί να οδηγήσουν την Εθνική σε μια νέα εποχή που θα αφήσει... εποχή!
Ατομικά, ποιος δεν μπορεί πάλι να ξεχωρίσει τον μικρό θαυματουργό Καρέτσα; Αλήθεια τώρα αγωνίζεται ως ανήλικος; Αυτή η ποδοσφαιρική ωριμότητα που τον διακρίνει είναι το μεγαλύτερο προσόν του σε συνδυασμό με τα χρόνια του. Ότι είναι 17 και στο γήπεδο μοιάζει με 27. Το γκολ που βάζει άλλοι στην ηλικία του το ονειρεύονται. Με αυτό τον τρόπο, έγινε ο νεότερος σκόρερ στην "γαλανόλευκη" ιστορία, αφού έσπασε το ρεκόρ που διατηρούσε ο Νίνης για πάνω από 15 χρόνια. Όλα αυτά χωρίς να συμπληρώσει 90 λεπτά με το εθνόσημο! Άραγε, για τι "διαμάντι" μιλάμε;
Θα μου επιτρέψετε όμως να ξεχωρίσω τον Κωνσταντέλια ως τον απόλυτο MVP του παιχνιδιού. Συμμετοχή και στα τρία γκολ, ένα τέρμα και δύο ασίστ σε μια από τις καλύτερες, ποιοτικότερες και ομορφότερες βραδιές της ζωής του. Μαγικός. Με τη μπάλα ή χωρίς τη μπάλα. Έδειξε ότι το έχει το γκολ και ας λένε οι προπονητές του καναπέ... Φάνηκε να είναι από τους μικρούς εκείνος που θα έχει τον ρόλο του ηγέτη. Πριν δύο χρόνια φάνταζε όνειρο για τον ίδιο και τώρα μοιάζει να παίρνει την σκυτάλη από τον εν ενεργεία αρχηγό λέγοντας του"μην ανησυχείς, είμαστε και εμείς εδώ". Η ποδοσφαιρική εξέλιξη αυτού του παιδιού που είναι μόλις στα 22 δεν σταματά και βάζει ευχάριστο πονοκέφαλο στον προπονητή πώς θα τον χωρέσει βασικό μαζί με τον Μπακασέτα.
Τα χάφ, τόσο ο Μουζακίτης όσο και ο Ζαφείρης πήραν άριστα με τον πρώτο να διασπά την άμυνα της Σκωτίας με τις κάθετες μπαλιές του και τον δεύτερο να προσθέτει δύναμη και τρεξίματα σε έναν πιο ανασταλτικό ρόλο. Στα άκρα της άμυνας έγινε μια επιτακτική ανανέωση με δύο μπακ που είναι σαφώς πιο επιθετικογενή από Τσιμίκα και Ρότα. Ο Γιαννούλης και ο Βαγιανίδης ήταν εξαιρετικοί, έδωσαν πνοή με τα ανεβάσματα τους με το πρώτο γκολ να έρχεται από ανέβασμα του τελευταίου.
Η αλήθεια δεν αλλάζει άλλωστε. Αυτά τα παιδιά, τα μωρά του Ιβάν χάραξαν την αρχή του ονείρου και έδωσαν την αφορμή για υπερβολές. Δεν είναι όμως υπερβολή να ειπωθεί πως αυτή η φουρνιά θα ζήσει ξανά μεγάλες στιγμές! Μοιάζει νομοτελειακό... Είναι όμως και αληθινό!
Χρόνια πολλά σε όλους και σε όλες. Χρόνια πολλά Ελλάδα!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου