Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός προβληματίζουν στα τελευταία τους ευρωπαϊκά παιχνίδια, ο πρώτος δέχεται έντονη αμφισβήτηση, ο προπονητής του δεύτερου έχει έντονα παράπονα και οι προπονητές του καθιστικού το βιολί τους. Ας υπενθυμίσουμε σε κάποιους πώς μια σχολή προπονητικής δεν είναι καναπές και καλή όρεξη... Γράφει ο Άρης Αρμένης.
Όταν ο ένας χάνει τρεις συνεχόμενες φορές, τις δύο στο ΣΕΦ και τη μία από την άσημη Βιλερμπάν, τότε τα δείγματα είναι ανησυχητικά. Όταν ο άλλος κερδίζει τη Μακάμπι παίζοντας μόνο για 5-6 λεπτά μπάσκετ καλού επιπέδου και δέχεται 100 πόντους στο σπίτι του μετά από 5 χρόνια από την αστραπιαία Παρί, σαφώς και ο προβληματισμός είναι υπαρκτός.
Ναι, αλλά η αμφισβήτηση γιατί; Ποιός ξέρει καλύτερα από τους δύο κορυφαίους προπονητές της Ευρώπης; Όσοι το πιστεύουν μπορούν να ασχοληθούν με την προπονητική και επίσημα, αλλά όχι από τον καναπέ. Υπάρχουν και τα διπλώματα. Εκεί να δώσουν βάση.
Δεν υπάρχει αμφιβολία πως οι δύο αιώνιοι δεν παίζουν στο επίπεδο που θα μπορούσαν να παίξουν ενόψει μάλιστα της τελικής ευθείας της σεζόν.
Αλλά για μισό λεπτό. Οι δύο κορυφαίες ομάδες στην Ευρώπη είναι οι δύο ελληνικές, υπάρχουν διαδοχικά sold out και στα δύο γήπεδα, καθολικές αποθέωσεις εκατέρωθεν και δύο προπονητές που λατρεύονται για διαφορετικούς λόγους. Τώρα που κυριαρχεί ο προβληματισμός, επειδή τόλμησαν να μην παίξουν καλά ή ακόμη και να χάσουν ένα, δύο, τρία ματς, ξαφνικά οι κορυφαίοι έγιναν τελευταίοι και υποδεέστεροι;
Πώς γίνεται ο εκ των κορυφαίων προπονητών της Ευρώπης, η ομάδα του οποίου ήταν πρώτη στη κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση να αμφισβητείται τόσο ο ίδιος, όσο και η παρουσία του στον Περαία την επόμενη σεζόν; Πώς γίνεται ξαφνικά ο Παναθηναϊκός να μην είναι ομάδα που μπορεί να διεκδικήσει τα playoff ή να αφήνει τον κόσμο με την εντύπωση ότι δεν μπορεί να πραγματοποιήσει το back to back;
Εσείς άλλο πρωτάθλημα βλέπατε από τον Οκτώβριο;
Βρίζει ένας οπαδός τον πρώτο Μπαρτζώκα που κοουτσάρει την πρώτη ομάδα της Ευρώπης, επειδή η πρωτιά βρέθηκε σε κίνδυνο. Εντύπωση σε κανέναν δεν κάνει, ίσως ο Μπαρτζώκας έπρεπε να αδιαφορήσει, αλλά μην ξεχνάμε ότι είναι άνθρωπος. Ξέρετε τί πίεση έχουν αυτοί οι προπονητές, πόσο μάλλον εκείνος που πρέπει να ξορκίσει την κατάρα του Final four που καταδιώκει τον Ολυμπιακό; Για σκεφτείτε λίγο.
Δεν λέω. Οι απαιτήσεις αυξήθηκαν αφού οι ίδιες οι ομάδες έβαλαν τον πήχη στο υψηλότατο σημείο. Και καλά έκαναν, καθώς το ρόστερ που έφτιαξαν και έχουν δεν μπορεί να συμβιβαστεί με τίποτα λιγότερο από το τρόπαιο. Ο Ολυμπιακός αν δεν πάρει το πολυπόθητο τέταρτο ευρωπαϊκό θα έχει αποτύχει, αφού ήταν και είναι ο ξεκάθαρος στόχος της χρονιάς, ενώ οι πράσινοι με μπροστάρη τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο έχουν δηλώσει πώς θέλουν πέντε σερί ευρωπαϊκά. Αποτυχία η μη κατάκτηση και εδώ...
Για να επιτευχθεί ο στόχος πρέπει οι κόκκινοι να υποστηρίζουν τους πάντες και οι πράσινοι το ίδιο αντίστοιχα. Όλη η ομάδα πρέπει να νιώθει την στήριξη από τους φιλάθλους ανεξαρτήτως του τί θα συμβεί στο τέλος. Η διαδρομή γιατί να τεθεί υπό καθεστώς αμφισβήτησης και αμφιβολίας;
Ο Αταμάν πήρε το ευρωπαϊκό πέρυσι και έχει πάρει τρία στα πέντε τελευταία χρόνια, ο Μπαρτζώκας έφτασε κοντά, το έχει πάρει με μπάτζετ 7 εκατομμυρίων και τώρα με το τριπλάσιο ξαφνικά είναι ανίκανος; Και αυτά είναι σοβαρά επιχειρήματα για κάποιους φανταστείτε...
Δεν θέλει ισοπέδωση, ούτε αποθέωση. Αναζητείται η ψυχραιμία. Και στα δύο στρατόπεδα ενόψει του πιο κρίσιμου φινάλε. Οι πάντες γνώριζαν το διακύβευμα της φετινής σεζόν. Ας ηρεμήσουν τώρα μπροστά σε αυτό και ας απολαύσουν μπασκετικές παραστάσεις.
Α, και όσο γίνεται με μειωμένο το αίσθημα της αμφισβήτησης. Τώρα θα μου πείς: "το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις;". Η λέξη κλειδί; Ψυχραιμία!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου