Το δεύτερο ημίχρονο του Παναθηναϊκού που του δείχνει το δρόμο ενόψει της ρεβάνς, η Φιορεντίνα που είναι το ιδανικό ματσάρισμα για την ομάδα του Βιτόρια, ο μοναδικός Μανώλης Σιωπής, η ατυχία που εξελίχθηκε σε τύχη και μια ποδοσφαιρική παράταση μιας ομάδας που όταν φοράει το ευρωπαϊκό της κουστούμι παρουσιάζεται...αλλαγμένη. Γράφει ο Άρης Αρμένης.
Η γκολάρα του Σβιντέρσκι δεν μπορεί να μην αναδειχθεί η καλύτερη στα παιχνίδια της πρώτης φάσης των 16. Το Σερβικό τρίο που χθες ήταν άψογο είχε συμμετοχή στη φάση με τον Μαξίμοβιτς να έχει κομβικό ρόλο, αφού δίνει την ασίστ στον Πολωνό επιθετικό που είδε τη μπάλα και απλά σούταρε. Το που πήγε η στρογγυλή θεά δεν χρειάζεται ανάλυση...
Κάπου εκεί ωστόσο η φωτιά σβήνει, ο "Ιταλικός πυροσβεστήρας" αναλαμβάνει δράση και η άμυνα του"τριφυλλιού" δεν έχει αντίδραση! Δύο στιγμές απλής ποιότητας από τα δεξιά της άμυνας του Παναθηναϊκού αρκούσαν. Δύο ρήγματα, δύο γυρίσματα, δύο γκολ με θύμα τους "πράσινους" που έμειναν απροστάτευτοι χάρη στις ανύπαρκτες καλύψεις του Κώτσιρα.
Αυτή η ατυχία όμως, έδωσε την ευκαιρία στον Βιτόρια να διορθώσει το αρχικό του λάθος να αφήσει τον-ερχόμενο από τραυματισμό- στον πάγκο Βαγιανίδη επιλέγοντας τον Κώτσιρα, ο οποίος φάνηκε να μην μπορεί να ανταποκριθεί στην ταχύτητα της Ιταλικής ομάδας. Η συνέχεια με τον Βαγιανίδη παρακάτω...
Η άνοδος του ανευρου στο πρώτο ημίχρονο Ουναϊ χάρη στην είσοδο του Βαγιανίδη που έβαλε στο παιχνίδι και τον Τετέ τελειοποίησε την κατάσταση για τον Παναθηναϊκό. Η αποτελεσματικότητα του Βραζιλιάνου στην Ευρώπη θυμίζει άλλες εποχές, αφού μέχρι στιγμής έχει 6 γκολ σε πέντε παιχνίδια που βρέθηκε βασικός.
Η ευκολία με την οποία άλλαζε και ανακτουσε την μπάλα ο Παναθηναϊκός στο δεύτερο ημίχρονο είναι ο οδηγός της επιτυχίας για την εξασφάλιση της πρόκρισης στο "Αρτέμιο Φράνκι". Όταν το "τριφύλλι" ξεχειλίζει από αυτοπεποίθηση μοιάζει να μην έχει αντίπαλο και να μην βλέπει κανέναν στο πέρασμα του. Η πρώτη αρχή που έθεσε ο Βιτόρια στον Παναθηναϊκό και που είδαμε να καταρρέει μέσα στον Φεβρουάριο. Τώρα, η Φιορεντίνα που είναι το ιδανικό ματσάρισμα για τους "πράσινους" βάση στυλ παιχνιδιού μοιάζει να στάθηκε η αφορμή για την επιστροφή της ώθησης, της πίστης στα αποδυτήρια.
Μετά; Θα μου πεις μην βιάζεσαι, είναι νωρίς ακόμη, αλλά ο δρόμος ανοίγει διάπλατα για τα ημιτελικά. Μια εκ των Λουγκάνο και Τσέλιε δεν θα μπορεί να σβήσει το όνειρο του φετινού Παναθηναϊκόυ στην Ευρώπη αν ο ίδιος αποδείξει ότι θέλει να φτάσει μέχρι το τέλος του δρόμου και να γίνουν πράξη τα λόγια του αναγεννημένου Τζούρισιτς!
Αυτό ήταν μια καλή γεύση Ευρώπης από τα παλιά χρόνια για τον Παναθηναϊκό. Η μοίρα τα έφερε έτσι, 15 χρόνια μετά να παίζει Μάρτιο στην Ευρώπη και με αντίπαλο Ιταλική ομάδα, όπως επι Πολυμετοχικότητας κόντρα στην σπουδαία τότε Ρόμα.
Νίκη με 3-2 στο μακρινό 2010, νίκη με το ίδιο σκορ και τώρα απέναντι στην περσινή φιναλίστ της διοργάνωσης. Φαίνεται πως η Φιορεντίνα είναι ομάδα που ταιριάζει στην Ελλάδα, αφού οι δύο αιώνιοι την έχουν φιλοδωρήσει με δύο ήττες, η μία βέβαια σαφώς πιο οδυνηρή, αυτή από τον Ολυμπιακό που έκρινε ένα ολόκληρο τρόπαιο.
Η χθεσινή επικράτηση ήταν πέρα για πέρα δίκαιη σε μια βραδιά από τα παλιά για τον Παναθηναϊκό, ο οποίος συνδέθηκε για 90 λεπτά με τον κόσμο του, ίσως για πρώτη φορά φέτος σε τέτοιο επίπεδο. Η συνέχεια μόνο εύκολη δεν είναι, αλλά ας σταθούμε λίγο στο καλύτερο φετινό παιχνίδι του Παναθηναϊκού...
Πρώτο ημίχρονο "όσα φάμε και όσα βάλουμε", τέσσερα γκολ και η ατυχία... τύχη!
Η βραδιά του παρελθόντος, όπως είπαμε για τον Παναθηναϊκό ξεκίνησε ονειρικά. Δύο γκολ στα πρώτα 20 λεπτά που σε άφησαν να πεις, ναι ο Παναθηναϊκός της Ευρώπης είναι πάντα διαφορετικός και πιο δύσκολος στην ερμηνεία του. Δεν υπήρχε άνθρωπος πάνω στη γη που θα περίμενε αυτό το 2-0 στο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.
Αφού άναψε το πρώτο απροσδόκητο σπίρτο, η ευφυία και η επιμονή ενός ποδοσφαιριστή να διαβάσει και να κυνηγήσει τη φάση έβαλε φωτιά στο ανανεωμένο ΟΑΚΑ. Τεράστια η ευθύνη σαφώς του αντιπάλου τερματοφύλακα, αλλά το εμπόδιο που του βάζει ο Μαξίμοβιτς είναι εκείνο που φέρνει το δεύτερο γκολ και την έκρηξη χαράς στο Ολυμπιακό Στάδιο.
Και εδώ είναι η στιγμή της τύχης μέσα στην ατυχία. Ο δεξιός οπισθοφύλακας του Παναθηναϊκού στην προσπάθεια του να διώξει τον κίνδυνο και την μπάλα από την πλευρά του λίγο μετά την ισοφάριση, γυρνάει το πόδι του σε μια φάση που θύμισε πολύ την αντίστοιχη με τον Μάγκνουσον. Ευτυχώς δεν είχε και την ίδια κατάληξη και μείναμε στην ομοιότητα...
Γενικότερα, ένα πρώτο ημίχρονο με ξεκάθαρη βλέψη στην επίθεση και από τους δύο. Ο Παναθηναϊκός πλήρωσε την αδυναμία στις στατικές φάσεις, είχε την ατυχία να χτυπήσει η μπάλα στον Αράο στο δεύτερο Ιταλικό γκολ και πήγε στα αποδυτήρια ανακουφισμένος από την ακύρωση του τρίτου γκολ της Φιορεντίνα, αλλά και όπως φάνηκε στο δεύτερο μέρος με το μυαλό στην αντεπίθεση...
Ο Παναθηναϊκός του δεύτερου ημιχρόνου είναι ικανός να περάσει στην Ιταλία!
Αυτό που είδαμε στο δεύτερο ημίχρονο από την ομάδα του Βιτόρια δεν πιστεύω ότι το περίμενε κανείς. Από το πρώτο λεπτό μέχρι το τέλος η εξαφάνιση της Φιορεντίνα επιτεύχθηκε με πρωτοστάτη τον ακούραστο και απολαυστικό Μανώλη Σιώπη. Ο διεθνής χαφ καταρρίπτει τον μύθο που τον θέλει να είναι ένας παίκτης δίχως την παραμικρή τεχνική, όταν βγάζει τέτοια κάθετη στο τρίτο γκολ. Αυτά που κάνει στο κέντρο είναι ότι ακριβώς είχε στο μυαλό του ο Βιτόρια όταν είπε "Νάι" για τον Μεϊτέ, αλλά επί τρία! Καμία φορά τα λάθη ενός συλλόγου είναι τόσο γλυκά που αποδεικνύονται και στο γήπεδο. Ο γίγαντας που βρίσκεται παντού στο γήπεδο και ας μήν πλησιάζει ούτε τα 170 εκατοστά ήρθε στον Παναθηναϊκό και κάνει τη διαφορά από την αρχή. Το κέντρο έχει αποκτήσει άλλη αίγλη χάρη σε εκείνον και τα ατελείωτα τρεξίματα του, ενώ όταν και ο Ουναϊ είναι στα καλά του, ο τρίτος της μεσαίας γραμμής δεν μπορεί να μην είναι στο ίδιο επίπεδο. Αναγκαστικά θα ακολουθήσει...
Ο Παναθηναϊκός με την είσοδο του "Βάγια" άλλαξε τακτική, έπαψε να αναπτύσσεται από αριστερά και μόνο, ξέχωρα του γεγονότος πως το γκολ του Τετέ προήλθε από ασίστ του Τζούρισιτς. Τι ματς έκανε ο Σέρβος; Ασίστ, συμμετοχή και στα τρία γκολ, αλλά και ατυχία με το δοκάρι, το οποίο μπορεί να αποδειχθεί κομβικό στην οικονομία της ρεβάνς. Η ουσία όμως είναι πως ο Τζούρισιτς της φετινής σεζόν φυσικά και είναι ο καλύτερος παίκτης του Παναθηναϊκού, ο οποίος τον πίστεψε και δικαιώθηκε στο τέλος.
Η απόδοση στο δεύτερο ημίχρονο, το καλύτερο του φετινού Παναθηναϊκόυ πρέπει να έχει και συνέχεια την επόμενη εβδομάδα. Φυσικά και είναι άξια αναφοράς η χαρά, η βραδιά από τα παλιά στην Καλογρέζα και το "Panathinaikos" που σταδιακά φαίνεται να επιστρέφει. Θα είναι οριστικός όμως ο γυρισμός αν η ομάδα του Βιτόρια- που θα είναι ενισχυμένη με τις επιστροφές των Πελίστρι και Γεντβαϊ- πάει στην Ιταλία και παίξει όπως στο δεύτερο ημίχρονο. Και αυτό πιθανότατα θα σημαίνει πρόκριση...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου