Ο Παναθηναϊκός υποδεχόταν την βασική του αντίπαλο στη δεκαετία του 1990, την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ για την 25η αγωνιστική σε ένα ντέρμπι που δεν έκρινε απολύτως τίποτα, αλλά ήταν η πρώτη φορά που ο σπουδαίος Δημήτρης Σαραβάκος αντιμετώπιζε τον Παναθηναϊκό και δεν τον υπηρετούσε. Ήρθε η ώρα για την πρώτη ποδοσφαιρική ιστορία! Σαν σήμερα...
Παρουσίαση: Άρης Αρμένης
Η δεκαετία του 1990 έμεινε αξιομνημόνευτη στο ελληνικό ποδόσφαιρο για δύο βασικούς λόγους. Αρχικά, η απουσία του Ολυμπιακού από τους εγχώριους τίτλους και πιο συγκεκριμένα το πρωτάθλημα ήταν ασυνήθιστο, ενώ οι τρομερές μάχες μεταξύ Παναθηναϊκού και ΑΕΚ δεν μπορούν να ξεχαστούν.
Το καλοκαίρι του 1994 έμελλε να γίνει μία τεράστια μεταγραφή που άλλαζε πλήρως το σκηνικό στα ελληνικά δεδομένα. Ο Δημήτρης Σαραβάκος δεν ανανέωσε το συμβόλαιο του με το τριφύλλι, κυρίως λόγω των διαφωνιών που υπήρξαν με τον τότε προπονητή της ομάδας Ίβιτσα Όσιμ και η ΑΕΚ κινήθηκε αστραπιαία ταράζοντας τα ελληνικά μεταγραφικά νερά εκείνου του καλοκαιρού. Ο μικρός θεός του ποδοσφαίρου πια άνηκε στην ΑΕΚ!
Ο μικρός του ελληνικού ποδοσφαίρου δεν είχε ξεχάσει την αγάπη του για το "τριφύλλι" που δεν έπαψε ποτέ, αφού κλείνοντας μία επιτυχημένη διετία στην Ένωση επέστρεψε στην αγαπημένη του ομάδα για να κρεμάσει τα παπούτσια του.
Γυρίζοντας στη σεζόν 1994-1995, ο Δημήτρης Σαραβάκος στις αρχές Μαρτίου του 1995 σκεφτόταν την ημέρα της 25ης Μαρτίου, και όχι επειδή βιαζόταν να τιμήσει τους επαναστάτες του 1821. Εκείνη τη μέρα είχε οριστεί το Αθηναϊκό ντέρμπι με γηπεδούχο τον Παναθηναϊκό, κάτι που σήμαινε την επιστροφή του Σαραβάκου στο ΟΑΚΑ ως αντίπαλος με τη φανέλα της Ένωσης.
Μετά από 10 χρόνια είχε έρθει η ώρα να αντιμετωπίσει την ομάδα με την οποία μεγαλούργησε και αγάπησε. Πολύς ντόρος είχε γίνει για την υποδοχή που θα λάμβανε από τον κόσμο. Παρά τις λύπες που βίωσαν και οι δύο πλευρές από την μη ανανέωση του στον Παναθηναϊκό, οι "πράσινοι" οπαδοί δεν υπέπεσαν σε αποδοκιμασίες. Έμοιαζαν να θέλουν περισσότερο να τον χειροκροτήσουν παρά να τον αποδοκιμάσουν...
Το ντέρμπι δεν έκρινε το παραμικρό, αφού η Ένωση του Ντούσαν Μπάγεβιτς εκείνη τη σεζόν είχε καταφέρει να γίνει η πρώτη ελληνική ομάδα που αγωνίζεται στους νεοσύστατους τότε ομίλους του Champions League αποκλείοντας την πανίσχυρη Ρέιντζερς με τεράστια συμβολή του "μικρού θεού". Αυτή η ευρωπαϊκή πορεία επηρέασε την ΑΕΚ που είχε μία καταστροφική σεζόν με τον Φεβρουάριο να μπαίνει και να βρίσκεται 10 βαθμούς πίσω από την κορυφή.
Από την άλλη, ο πρωτοπόρος Παναθηναϊκός του Χουάν Ραμόν Ρότσα έκανε μία ξέφρενη πορεία εντός συνόρων και οδηγούταν στην ανάκτηση των σκήπτρων.
Σχεδόν 35.000 φίλαθλοι και των δύο ομάδων μαζεύτηκαν εκείνο το απόγευμα στο Ολυμπιακό Στάδιο για να παρακολουθήσουν αυτό το ντέρμπι γοήτρου, το οποίο αποτέλεσε μία πρόβα τζενεράλε για τον τελικό κυπέλλου που ακολουθούσε ανάμεσα στις δύο μεγάλες ομάδες της Αθήνας.
"Μητσάρα, βαζέλα βγάλε τη φανέλα"!
Το τελικό 3-0 διαμορφώθηκε από το γκολ του πρώτου σκόρερ του πρωταθλήματος Βαζέχα, του Καπουράνη και το αυτογκόλ του Βλάχου. Ο Παναθηναϊκός σε εκείνο το παιχνίδι τελείωνε την υπόθεση πρωτάθλημα με την ΑΕΚ να ρίχνει την προσοχή της στον επερχόμενο και επεισοδιακό τελικό κυπέλου.
Ωστόσο, από αυτό το παιχνίδι αξίζει κανείς να θυμάται τα τρελά κέφια του κόσμου που παρακολουθούσε το παιχνίδι από κοντά. Τα συνθήματα έδιναν και έπαιρναν με βασικό χαρακτηριστικό την κωμωδία σε ένα ήσυχο απόγευμα στην Καλογρέζα.
Το 2-0 που προήλθε από αυτογκόλ του Βλάχου έδωσε την αφορμή στους οπαδούς του Παναθηναϊκού για να σπάσουν...πλάκα. "Μιχάλη, Μιχάλη, το άλλο με κεφάλι" φώναζαν αστειευόμενοι στον παίκτη της Ένωσης που άθελα του είχε σφραγίσει την ήττα της ομάδας του.
Ωστόσο, οι εμπνεύσεις της "πράσινης" κερκίδας δεν σταμάτησαν εκεί και το καινούργιο σύνθημα είχε ξεκάθαρο αποδέκτη τον Δημήτρη Σαραβάκο. Το κωμικό σύνθημα "Μητσάρα, βαζέλα, βγάλε τη φανέλα" έμεινε στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου ως το πιο αστείο και το πιο ευρηματικό! Ανέκφραστος ο μικρός θεός και όπως πάντα συγκεντρωμένος και ταπεινός. Αλίμονο όμως κι αν δεν είχε εγωισμό μέσα του...
Ο αγαπημένος των φίλων του Παναθηναϊκού δεν αντέδρασε ποτέ, ωστόσο βίωσε την ίδια πλάκα και στον τελικό κυπέλλου που ακολούθησε. Το αποτέλεσμα, το οποίο πάντα κοιτούσε ο μικρός θεός ήταν και πάλι αρνητικό για τον ίδιο και την ομάδα του με μια μικρή διαφορά. Αυτό το πολυσυζητημένο πέναλτι που εκτέλεσε ο Σαραβάκος, ενώ μέσα του πάλευε το συναίσθημα και ο επαγγελματισμός...
Η πρώτη υποδοχή που είχε από τους φίλους του Παναθηναϊκού ανήμερα του Ευαγγελισμού δεν θα ξεχαστεί ποτέ μόνο για το σύνθημα και τα ευτράπελα της κερκίδας. Για τους Παναθηναϊκούς, η επιστροφή του Σαραβάκου στο ΟΑΚΑ ως αντίπαλος, όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, ήταν περισσότερο χαρά παρά θυμός...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου