Η Κωνσταντινούπολη γνώρισε από κοντά την αύρα του πρωταθλητή Ευρώπης που παρασέρνει και την πιο φορμαρισμένη ομάδα της Ευρώπης. Ο Παναθηναϊκός γύρισε 27 μέρες πίσω για να στείλει μύνημα ότι το στέμμα που φοράει δεν είναι διατεθειμένος να το αφήσει. Εφές, όπως Μονακό, Ναν ξανά κανονικός, Μήτογλου από μηχανής θεός και στο τέλος το μέταλλο ενός πρωταθλητή Ευρώπης στο δρόμο για την Αραβία. Γράφει ο Άρης Αρμένης.
Πολλοί ήταν εκείνοι που πίστευαν πως το Άμπου Ντάμπι τελείωσε για τον Παναθηναϊκό στο Game 2. Αλλά πώς ήταν δυνατόν να το επιτρέψουν αυτό οι παίκτες του Αταμάν, όταν ταυτόχρονα ξέρουν ότι είναι καλύτερη ομάδα από την αντίπαλο τους;
Ο Παναθηναϊκός πήγε στην Κωνσταντινούπολη απόλυτα έτοιμος πνευματικά και σωματικά για να κάνει το break στο break και τα κατάφερε. Πήγε να αυτοκτονήσει πάλι στο τελευταίο δεκάλεπτο αλλά το είχε πάρει το μάθημα του πριν 6 μέρες...
Το Μόντε Κάρλο έγινε... Κωνσταντινούπολη!
Η χθεσινή εμφάνιση του Παναθηναϊκού σχεδόν σε όλο το παιχνίδι αν εξαιρέσουμε ένα πεντάλεπτο στο τελευταίο δεκάλεπτο, όπου αναμενόταν η τουρκική αντίδραση, θύμισε κάτι από Μόντε Κάρλο.
Ήταν πριν 27 μέρες όταν η ομάδα του Εργκίν Αταμάν έπαιζε με τη Μονακό και έπαθλο το πλεονέκτημα έδρας. Η 37αρα του Ναν τράβηξε τα βλέμματα, όμως η συνολική εμφάνιση του Παναθηναϊκού ήταν κάτι παραπάνω από εξαιρετική. Εμφάνιση με αρχή, μέση και τέλος. Το ίδιο και στην Πόλη.
Ο Παναθηναϊκός δεν ήθελε να "κυνηγάει" ξανά την ταλαντούχα Εφές και το έδειξε στο πρώτο δεκάλεπτο. Ήταν συγκεντρωμένος αμυντικά, επιθετικά έδειξε να έχει το απρόβλεπτο με τον Ναν να συμμετέχει ελάχιστα στην τελική απόφαση και τον Σλούκα να κοιτάει από τον πάγκο.
Ήταν χαρακτηριστική η βοήθεια του Οσμάν στην επίθεση με τα τρεξίματα του να είναι απλά απολαυστικά. Ο Τούρκος είχε στιγμές που κατέβαζε το ριμπάουντ και έτρεχε μόνος του εναντίων τριών στον αιφνιδιασμό. Χωρίς να αλλάξει πάσα. Αυτές τις στιγμές δεν μπορεί να τις προσφέρει άλλος παίκτης στη Euroleague. Ίσως ο ΜακΚίσικ, αλλά όχι με την ίδια ευχέρεια.
Αφού πάτησε το επιθετικό γκάζι ο Οσμάν, ο Μήτογλου επέλεξε να τον μιμηθεί. Ο Έλληνας φόργουορντ έκανε την ουσιαστικότερη εμφάνιση της καριέρας του σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές της σεζόν. Ξεκίνησε πολύ καλά το παιχνίδι σε αντίθεση με τον Χουάντσο, ο οποίος έμεινε απόντος.
Ο καλός Μήτογλου είναι ευχής έργον για τον Παναθηναϊκό που πολλές φορές τον είχε ανάγκη στη σεζόν και εκείνος δεν ήταν στο περσινό επίπεδο. Όμως κάπου στον Μάρτιο έδειξε ότι άλλαξε τελείως το μομέντουμ και πλέον είναι ο γνωστός καλός Μήτογλου.
Η συνέπεια του στο μακρινό σουτ είναι σπάνια για το ύψος του και πολύ σημαντική για τον Αταμάν που πολλές φορές επιλέγει η ομάδα του να επιτεθεί με τελικό αποδέκτη της μπάλας εκείνον. Η φάση που "κλείδωσε" το παιχνίδι ο Παναθηναϊκός χθές με δικό του τρίποντο είναι ενδεικτική. Ο Σλούκας περίμενε δύο παίκτες να τον κλείσουν για να πασάρει στον ελεύθερο Μήτογλου που βρισκόταν έξω από την γραμμή. Αυτό έγινε αρκετές φορές και το 4/5 επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές.
Αυτό που αξίζει κανείς να κρατήσει είναι η προσέγγιση του Παναθηναϊκού που επέλεξε να ζήσει ή να πεθάνει με την άμυνα του. Ο Γκράντ ήταν πραγματικός εξολοθρευτής με χέρια πάνω στην μπάλα, ο Σλούκας βοήθησε και αυτός μαζί με τον Ναν, ενώ η ευχαρίστη έκπληξη για τον Αταμάν ήταν η βελτίωση του Γιούρτσεβεν που "έσβησε" και αυτός τον Πουαριέ.
Ήταν ξεκάθαρα προπονητική επιλογή. Ο Παναθηναϊκός άκουσε τα καμπανάκια και τα έβαλε για ύπνο με αυτή την εμφάνιση δείχνοντας ότι ακόμη και όταν αμφισβητείται έχει τον τρόπο.
Ο Αταμάν και ο Ναν απάντησαν στον Μπάνκι!
Η αφοσίωση του προπονητικού επιτελείου στον "απεγκλωβισμό" του Κέντρικ Ναν από την Τουρκική άμυνα ήταν πολύωρη στις προπονήσεις της προηγούμενης εβδομάδας. Ο Αταμάν μαζί με τον Χρήστο Σερέλη επέμειναν πολύ και στο τέλος κατάφεραν να φέρουν πίσω τον MVP των ευρωπαϊκών γηπέδων.
Ο Ναν ήταν οικονομικός. Η λέξη κλειδί είναι ακριβώς αυτή που ταιριάζει κατάλληλα. Δεν εκβίασε ουδεμία προσπάθεια, επέλεγε την σωστή πάσα στον σωστό χρόνο και έδωσε χώρο στους συμπαίκτες του για να τον πάρει πίσω στο δεύτερο ημίχρονο. Έκλεισε το πρώτο με buzzer beater και αυτό του έδωσε την ώθηση για να επιστρέψει και να βάλει τους 19 από τους συνολικά 25 που έβαλε. Με κανένα λάθος μέχρι το 30'.
Ο Μπάνκι κατάλαβε ότι ο Ναν όταν διώξει την πίεση και κυρίως τα νεύρα από πάνω του θα καταφέρει να τα βάλει και με το τριπλό τείχος της άμυνας που έχει επιλέξει. Αυτή τη στιγμή ο Ναν "έσπασε" την αμυντική τακτική του Ιταλού τεχνικού και σε διάστημα μόλις μίας μέρας καλείται να επινοήσει μια διαφορετική αμυντική προσέγγιση πάνω του.
Ήταν ρίσκο να επικεντρωθεί τόσο στην Ναν, φάνηκε να του βγαίνει, αλλά ξέχασε πώς ο Παναθηναϊκός δεν είναι μόνο ο Ναν. Ναι μεν από αυτόν ξεκινάει κάθε επιθετικό σχέδιο, αλλά υπάρχει ο Σλούκας, ο Χουάντσο, Μήτογλου, ο Οσμάν, ο Γκράντ... Και τώρα που υπάρχει και ο πραγματικός Ναν τί θα βρει να κάνει άραγε;
Μέταλλο πρωταθλητή που αμφισβητείται πάντα θα εκδικηθεί!
"Ποτέ μην υποτιμάς την καρδιά του πρωταθλητή" ήταν η ιστορική δήλωση του Πατ Ράιλι. Δίκιο δεν έχει; Όσοι επέλεξαν να το κάνουν έπεσαν στην παγίδα του Αταμάν με τον Παναθηναϊκό να παίζει το πιο σπουδαίο παιχνίδι της σεζόν εκτός έδρας και να παίρνει μια νίκη- μισό εισιτήριο για το Final four.
Γιατί; Γιατί ήταν αποφασιστικός και έβγαλε και πάλι στην επιφάνεια τον χαρακτήρα που του χάρισε τις περσινές μοναδικές στιγμές σε Ελλάδα και Ευρώπη. Γιατί πήγε να κερδίσει με την νοοτροπία του νικητή που τον διακρίνει και ας την "κρύβει" στα περισσότερα παιχνίδια της σεζόν. Αρκεί να τον συντροφεύει στα κρίσιμα σημεία...
Ο Παναθηναϊκός εκδικήθηκε, όπως πρώτος από όλους είπε ο Μπάνκι, όχι μόνο την Εφές, αλλά και τον κακό του εαυτό. Πήγε στην Πόλη, την "άλωσε" με εξαιρετικό μπάσκετ και τώρα επί Τουρκικού εδάφους επιθυμεί να τελειώσει τη σειρά και να επιστρέψει Ελλάδα μόνο για τους ημιτελικούς του πρωταθλήματος.
Αν μπορεί να το κάνει; Νομίζω την απάντηση την έδωσε εκκωφαντικά χθές...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου